Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015


Μία σημαντική μορφή στο χώρο της ψυχολογίας, η Κάρεν Χόρνει, συνέλαβε και ανέπτυξε μια από τις γνωστότερες θεωρίες της νεύρωσης. Πίστευε ότι η νεύρωση προκύπτει από βασικό άγχος το οποίο προέρχεται από τις διαπροσωπικές σχέσεις.
Το βασικό αυτό άγχος -άρα και οι νευρώσεις- μπορεί να προέρχονται από διάφορους παράγοντες, όπως την άμεση ή έμμεση κυριαρχία που μπορεί να αισθάνεται ένα άτομο στη ζωή του, από αδιαφορία των άλλων προς αυτό, από άστατη συμπεριφορά των γονιών προς το παιδί, έλλειψη σεβασμού στις ανάγκες του, απουσία πραγματικής καθοδήγησης, υπερβολικός θαυμασμός για το παιδί ή καθόλου θαυμασμός, έλλειψη ζεστασιάς και αυθεντικότητας, απαίτηση των γονιών να παίρνει το παιδί το μέρος του ενός ή του άλλου στους καβγάδες τους, υπερβολική ή καθόλου υπευθυνότητα, υπερπροστασία, απομόνωση από συνομήλικους, αδικία, διακρίσεις, υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν, εχθρική ατμόσφαιρα, κοκ.

Οι 10 νευρωτικές ανάγκες εντάσσονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:
1) Ανάγκες που μας ωθούν προς τους άλλους
Αυτές οι νευρωτικές ανάγκες ωθούν το άτομο να ζητάει διαρκώς επιβεβαίωση και αποδοχή από τους άλλους. Το άτομο αυτό έχει ανάγκη τη γνώμη των άλλων, «κρέμεται» από πάνω τους και διαρκώς χρειάζεται αποδείξεις ότι το αγαπάνε.
2) Ανάγκες που μας απομακρύνουν από τους άλλους
Πρόκειται για ανάγκες που δημιουργούν εχθρότητα και αντικοινωνική συμπεριφορά. Αυτά τα άτομα περιγράφονται ως ψυχρά, αδιάφορα και απόμακρα.
3) Ανάγκες που μας ωθούν εναντίον των άλλων
Αυτές οι νευρωτικές ανάγκες καταλήγουν σε εχθρότητα και την ανάγκη του ατόμου να ελέγχει τους άλλους γύρω του. Αυτοί οι άνθρωποι περιγράφονται ως «δύσκολοι», κακότροποι και κυριαρχικοί.

Ένας καλά προσαρμοσμένος άνθρωπος χρησιμοποιεί και τις τρεις αυτές στρατηγικές, ανάλογα με εξωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Τότε, τι είναι αυτό που κάνει αυτές τις στρατηγικές αντιμετώπισης της ζωής νευρωτικές;
Η απάντηση είναι όταν κανείς χρησιμοποιεί σε υπερβολικό βαθμό κάποιο από τα τρία παραπάνω στυλ, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με κάποιο άλλο, οπότε αυτά γίνονται αναγκαία για να λειτουργήσει το άτομο, που με την άκαμπτη και υπερβολική συμπεριφορά του δημιουργεί τριβές, αναστάτωση και σύγχυση.

Δέκα νευρωτικές ανάγκες που δυσκολεύουν τη ζωή του ατόμου και των γύρω του

1. Η Νευρωτική Ανάγκη για Στοργή και Αποδοχή
Το άτομο με αυτή τη νευρωτική ανάγκη επιθυμεί να είναι αρεστό και αποδεκτό από όλους, να τους ευχαριστεί και να δρα σύμφωνα με τις προσδοκίες τους. Τα άτομα με αυτή την ανάγκη είναι υπερβολικά ευαίσθητα στην κριτική και την απόρριψη από τους άλλους. Φοβούνται την κριτική και την αρνητική στάση ή ιδέα που μπορεί να έχουν για το άτομό τους οι άλλοι.

2. Η Νευρωτική Ανάγκη για Μόνιμο Σύντροφο-που θα λύσει όλα τα προβλήματα
Αυτή η ανάγκη σχετίζεται με την επιθυμία του ανθρώπου να έχει έναν σύντροφο. Και ενώ αυτό είναι υγιές και το ζητούμενο για πολλούς ανθρώπους, ωστόσο, όταν η ανάγκη αυτή παίρνει υπερβολικές διαστάσεις, τότε το άτομο που δεν έχει σύντροφο θεωρεί ότι όλα του τα προβλήματα πηγάζουν από αυτή την έλλειψη και θεωρεί ότι όλα θα λύνονταν αν είχε σύντροφο. Αν πάλι έχει σύντροφο, τότε χρειάζεται διαρκή επιβεβαίωση και συναισθηματική στήριξη, ενώ υποφέρει από το φόβο της εγκατάλειψης.

3. Η Νευρωτική Ανάγκη να Περιορίσει τη Ζωή του σε Στενά Όρια
Τα άτομα αυτά προτιμούν να μένουν στη σκιά και να περνούν απαρατήρητα. Δεν έχουν απαιτήσεις και μένουν ευχαριστημένα με λίγα πράγματα, αποφεύγοντας να επιζητούν υλικά αγαθά. Συχνά βάζουν τις ανάγκες τους σε δεύτερη μοίρα και υποτιμούν τα ταλέντα και τις ικανότητές τους.

4. Η Νευρωτική Ανάγκη για Δύναμη
Όταν κανείς διψά για δύναμη και εξουσία για το αίσθημα που του προσφέρει αυτή η κατάσταση, τότε αυτό το άτομο βασανίζεται από μια νευρωτική ανάγκη. Αυτοί οι άνθρωποι επαινούν τη δύναμη, απαξιώνουν την αδυναμία και ελέγχουν ή κυριαρχούν στους άλλους. Είναι άνθρωποι που φοβούνται τις προσωπικές αδυναμίες και τα όριά τους, την ανημπόρεια και τις καταστάσεις που δεν μπορούν να ελέγξουν. Το αέναο κυνήγι της δύναμης όμως καταντά κουραστικό και ψυχοφθόρο.

5. Η Νευρωτική Ανάγκη Εκμετάλλευσης των Αλλων
Τα άτομα με αυτή τη νευρωτική ανάγκη βλέπουν και ζυγίζουν τους άλλους με βάση τι μπορούν να κερδίσουν από αυτούς. Υπερηφανεύονται για την ικανότητά τους να παίρνουν από τους άλλους αυτό που χρειάζονται ή επιθυμούν και συνήθως επικεντρώνονται στο να αποκτούν αυτά που επιθυμούν, είτε είναι υλικά αγαθά, είτε ιδέες, δύναμη, χρήματα ή σεξ.

6. Η Νευρωτική Ανάγκη για Καταξίωση
Αυτή η νευρωτική ανάγκη ωθεί το άτομο να αναζητά τη δημόσια αναγνώριση και επιβεβαίωση: τα υλικά αγαθά, τα προσωπικά χαρακτηριστικά, οι επαγγελματικές επιτυχίες, το κοινωνικό στάτους και κύκλος όλα αυτά αξιολογούνται με βάση το πόσο καταξιώνουν το άτομο αυτό. Αυτό το άτομο φοβάται τη δημόσια ντροπή, τη διαπόμπευση και την απώλεια του κοινωνικού του στάτους.

7. Η Νευρωτική Ανάγκη για Προσωπικό Θαυμασμό
Τα άτομα με τη νευρωτική ανάγκη για προσωπικό θαυμασμό είναι συνήθως νάρκισσοι και έχουν υπερτροφική ιδέα για τον εαυτό τους. Επιθυμούν να τους θαυμάζουν οι άλλοι για αυτήν την υπερβολική ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους και όχι για το ποιοι πραγματικά είναι.

8. Η Νευρωτική Ανάγκη για Προσωπικές Επιδόσεις/Επιτυχία
Οι άνθρωποι που ωθούν τον εαυτό τους να επιτύχουν όλο και μεγαλύτερα ή όλο και περισσότερα πράγματα, το κάνουν λόγω μια βασικής εσωτερικής τους ανασφάλειας. Πρόκειται για άτομα που φοβούνται την αποτυχία και αισθάνονται μια μόνιμη ανάγκη να καταφέρνουν περισσότερα από τους άλλους, ξεπερνώντας τον ίδιο τους τον εαυτό προκειμένου να αισθάνονται ψυχικά καλά.

9. Η Νευρωτική Ανάγκη για Ανεξαρτησία και Αυτονομία
Ενώ είναι απολύτως φυσιολογικό να επιθυμεί να είναι κανείς ανεξάρτητος και αυτόνομος και να μη βασίζεται στους άλλους για την κάλυψη των αναγκών του και την εσωτερική του ισορροπία, τα άτομα με αυτή τη νευρωτική ανάγκη έχουν μια νοοτροπία απομόνωσης. Αποστασιοποιούνται από τον περίγυρό τους προκειμένου να πετύχουν την αυτονομία τους και να μη θεωρηθούν «εξαρτημένοι» από άλλους ή αισθανθούν ότι βασίζονται σε τρίτους.

10. Η Νευρωτική Ανάγκη για Τελειότητα
Τα άτομα αυτά έχουν ως στόχο να είναι τέλεια και εντελώς αλάνθαστα, ώστε να είναι στο «απυρόβλητο» και οι άλλοι να μην έχουν να τους ψέξουν για κάτι. Συνηθισμένο χαρακτηριστικό τους είναι να ψάχνουν να βρουν τα ελαττώματα ή τις αδυναμίες τους για να τις αλλάξουν και να συγκαλύψουν τις υποκειμενικές τους «ατέλειες». Σε άλλες περιπτώσεις εντοπίζουν και υπερτονίζουν τις αδυναμίες των άλλων, γιατί αυτό τονίζει τη δική τους υπεροχή και «τελειότητα».
boro.gr

Ο στρατός της ΠΓΔΜ θα συνδράμει στις προσπάθειες της αστυνομίας για τον έλεγχο των αυξημένων μεταναστευτικών ροών δήλωσε ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβάνοφ κατά τη διάρκεια επίσκεψής του  στην πόλη Γευγελή (στο νότιο τμήμα της ΠΓΔΜ, κοντά στους Ευζώνους).

Ο κ. Ιβάνοφ ενημερώθηκε, στη συνοριακή διάβαση της χώρας του με την Ελλάδα, από αξιωματικούς της αστυνομίας για την κατάσταση στην περιοχή σχετικά με το μεταναστευτικό ρεύμα.

«Εμείς συμμεριζόμαστε την τύχη αυτών των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους, λόγω του πολέμου. Τους βοηθάμε και τους παρέχουμε όλα όσα είναι απαραίτητα» ανέφερε ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ.

Σημείωσε ότι από την ημέρα της ψήφισης του νόμου στην ΠΓΔΜ για το άσυλο (στις 18 Ιουνίου 2015), σύμφωνα με τον οποίο όποιος μετανάστης εισέρχεται στην ΠΓΔΜ λαμβάνει αυτομάτως τριήμερη άδεια παραμονής, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορεί να κινείται ελεύθερα και στο τέλος να εγκαταλείπει τη χώρα, περισσότεροι από 14.000 μετανάστες έχουν εισέλθει στην ΠΓΔΜ από την Ελλάδα, μέσω της συνοριακής γραμμής μεταξύ των δύο χωρών, που απλώνεται σε μήκος 50 χλμ.

«Η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά πρέπει να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για να συνδράμει ο στρατός στις αστυνομικές δυνάμεις για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης. Ο στρατός θα αναπτυχθεί στη νότια μεθόριο, αλλά και στη βόρεια συνοριακή γραμμή (με Σερβία)», πρόσθεσε ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ, ο οποίος σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι και ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

Υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΠΓΔΜ, αλλά και η Διεθνής Αμνηστία έχουν κατηγορήσει τελευταία την αστυνομία της ΠΓΔΜ ότι εμποδίζει, με τη βία, μετανάστες, που βρίσκονται συνωστισμένοι στην ουδέτερη ζώνη με την Ελλάδα, να εισέλθουν στην επικράτεια της ΠΓΔΜ, με σκοπό να συνεχίσουν το ταξίδι τους στη Σερβία και από εκεί στην Ουγγαρία, με τελικό προορισμό κάποια χώρα της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αμερικανική αεροπορική εταιρεία United αντάμειψε δύο χάκερ, οι οποίοι εντόπισαν κενά ασφαλείας στην ιστοσελίδα της, με ένα εκατομμύριο δωρεάν αεροπορικά μίλια έκαστο.

Η United διαθέτει ένα πρόγραμμα ανταμοιβής χάκερ, οι οποίοι ενημερώνουν την εταιρεία ιδιωτικά για τυχόν κενά ασφαλείας που εντοπίζουν στα συστήματά της. Προκειμένου να λάβουν την ανταμοιβή, οι χάκερς θα πρέπει να ειδοποιήσουν ιδιωτικά την εταιρεία και να μην δημοσιοποιήσουν τα ευρήματά τους.

Οι δύο χάκερ έλαβαν τη μέγιστη ανταμοιβή που έχει δοθεί έως τώρα, αφού το ένα εκατομμύριο αεροπορικά μίλια αντιστοιχεί σε δεκάδες ταξίδια.

Μία ειδικός στον τομέα της ασφάλειας στο Διαδίκτυο δήλωσε στο ειδησεογραφικό δίκτυο BBC ότι το πρόγραμμα αυτό αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

«Προγράμματα όπως αυτό ανταμείβουν τους χάκερ για τον εντοπισμό και την γνωστοποίηση της ύπαρξης προβλημάτων με τον σωστό τρόπο», δήλωσε η σύμβουλος ασφαλείας Τζέσικα Μπάρκερ. «Αυτό, κάνει το διαδίκτυο ασφαλέστερο για όλους μας», πρόσθεσε η ίδια.

Η ιδέα της υπεύθυνης γνωστοποίησης, η αναφορά δηλαδή κενών ασφαλείας στα συστήματα εταιρειών, δεν αποτελεί κάτι νέο. Μεγάλες εταιρείες όπως η Yahoo, η Google και το Facebook προσφέρουν χρηματικά ποσά σε χάκερ εάν εντοπίσουν κάποιο πρόβλημα.

«Πιστεύουμε ότι αυτό το πρόγραμμα θα ενισχύσει επιπλέον την ασφάλειά μας και θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να παρέχουμε άριστες υπηρεσίες», ανήρτησε η United στην ιστοσελίδα της, η οποία ωστόσο αρνήθηκε να σχολιάσει περαιτέρω.
real.gr

Η Αναγέννηση της Ντίσνεϊ από το 1989 έως το 1999 χάρισε σε μικρούς και μεγάλους μοναδικές κινηματογραφικές εμπειρίες και συναισθήματα. Στην καρδιά αυτής της περιόδου, τα Χριστούγεννα του 1992, μας επιφύλασσαν ένα μαγικό ταξίδι στην Άκραμπα, «πόλη του μυστηρίου και της μαγείας», όπου γνωρίσαμε από κοντά έναν «αδαμάντινο χαρακτήρα», τον Αλαντίν και την ιστορία του.

Μια ιστορία που δε θα μπορούσε να είχε την εξέλιξη και το χάπι εντ που έφερε περισσότερα από 5 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως, αν ο νεαρός ήρωας δεν είχε στο πλάι του το Τζίνι.

Με τη φωνή του Ρόμπιν Γουίλιαμς στην αγγλική μεταγλώττιση και του Ζανό Ντάνιας στη δική μας, ελληνική εκδοχή, μετά την ιστορία και τη φήμη του στην αραβική παράδοση, το Τζίνι, έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους ήρωες της Ντίσνεϊ.

Πώς όμως βρέθηκε το Τζίνι κλεισμένο μέσα στο λιχνάρι; Σύμφωνα με τον Hollywood Reporter, οι Ντάμιεν Σάνον και Μαρκ Σουίφτ (σεναριογράφοι του «Παρασκευή και 13» του 2009), εργάζονται ήδη πάνω στο σενάριο που θα δώσει την απάντηση.



Ετοιμάζουν ένα ταξίδι στο βασίλειο όπου γεννήθηκε για πρώτη φορά η δύναμη του Τζίνι, στο λίκνο της μαγείας, που όμως του επιφύλασσε την «αιχμαλωσία» του μέσα σε ένα λιχνάρι.

Κι αν η ιστορία του Τζίνι «δουλέψει» ίσως σημάνει και την προετοιμασία ενός «ζωντανού» Αλαντίν. Αν και αυτό που έχουμε δει ως τώρα να γίνεται είναι να βασίζονται στις ταινίες κινουμένων σχεδίων και να εστιάζουν σε έναν άλλο πρωταγωνστή.

Όπως έγινε με το «Maleficent», με την Αντζελίνα Τζολί, όπου οι προβολείς στράφηκαν στην κακιά μάγισσα της ιστορίας «Η Πεντάμορφη και το Τέρας».

Άλλωστε, το να μεταφέρουν το ίδιο σενάριο μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων που αγαπήθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, σε ταινία με πραγματικούς ηθοποιούς, θα αποτελούσει σίγουρα ένα μεγάλο ρίσκο για το στούντιο.

ΠΗΓΗ: cinemag.gr

Η Γκουίνεθ Πάλτροου και ο Μπεν Άφλεκ ήταν ζευγάρι από το 1997 έως το 2000.

Μπορεί η σχέση τους να έληξε άδοξα, όμως παρέμειναν φίλοι και δεν έπαψαν να στηρίζουν ο ένας τον άλλο στις δύσκολες στιγμές. Τώρα ήρθε η σειρά της Πάλτροου να σταθεί στο πλευρό του.

Ο χωρισμός του ηθοποιού από την Τζένιφερ Γκάρνερ τον έχει καταβάλει πραγματικά.

Ο ίδιος νιώθει ένοχος για ό,τι έγινε και θεωρεί πως δεν έκανε τίποτα για να κρατήσει ενωμένη την οικογένειά του και να βρίσκεται κοντά στα παιδιά του.

«Η Γκουίνεθ έχει βιώσει την εμπειρία ενός διαζυγίου και ξέρει πώς αισθάνεται ο Μπεν.

Του δίνει συμβουλές για τη στάση που πρέπει να κρατά απέναντι στα μίντια, να αποφεύγει δηλαδή τις άσκοπες δηλώσεις, αλλά και για το θέμα των παιδιών» σχολιάζει άτομο από το περιβάλλον της λαμπερής σταρ.

ΠΗΓΗ: elle.gr

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε σήμερα ότι η ελληνική νομοθεσία, η οποία απαγορεύει τη χορήγηση γονικής αδείας στους άνδρες δημοσίους υπαλλήλους των οποίων οι σύζυγοι δεν εργάζονται, είναι ασύμβατη προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η γονική άδεια αποτελεί ατομικό δικαίωμα που δεν μπορεί να εξαρτάται από την κατάσταση του/της συζύγου, αναφέρει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Η υπόθεση αυτή έφθασε στην ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη επειδή στα τέλη του 2010, ο Κωνσταντίνος Μαϊστρέλλης, Έλληνας δικαστικός λειτουργός, υπέβαλε αίτηση για τη χορήγηση γονικής αδείας εννέα μηνών με αποδοχές για την ανατροφή του τέκνου του, το οποίο είχε γεννηθεί στις 24 Οκτωβρίου 2010 και ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απέρριψε την αίτηση αυτή για το λόγο ότι η σύζυγος του Κ. Μαϊστρέλλη δεν εργαζόταν κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
Άπαξ και επιλήφθηκε της υπόθεσης, το Συμβούλιο της Επικρατείας ζήτησε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να διευκρινισθεί αν η απαγόρευση χορήγησης γονικής αδείας στους άνδρες δημοσίους υπαλλήλους των οποίων η σύζυγος δεν εργάζεται, είναι σύμφωνη με την οδηγία για τη γονική άδεια και την οδηγία περί ίσης μεταχείρισης σε θέματα απασχόλησης.
Με τη σημερινή απόφασή του, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δίνει την απάντηση ότι «εθνική νομοθεσία δεν μπορεί να στερεί δημόσιο υπάλληλο του δικαιώματος γονικής αδείας για τον λόγο ότι η σύζυγός του δεν εργάζεται ή δεν ασκεί κανένα επάγγελμα».
Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, στην Ελλάδα, οι μητέρες που έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου μπορούν πάντοτε να τυγχάνουν γονικής αδείας, ενώ οι πατέρες που έχουν την ίδια ιδιότητα μπορούν να τύχουν της αδείας αυτής μόνο σε περίπτωση κατά την οποία η μητέρα του παιδιού τους εργάζεται ή ασκεί επάγγελμα.
Καταλήγοντας το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επισημάνει ότι «αντί εμπράκτως να διασφαλίζει πλήρως την ισότητα ανδρών και γυναικών στην επαγγελματική ζωή, η ελληνική νομοθεσία μάλλον διαιωνίζει την παραδοσιακή κατανομή των ρόλων μεταξύ ανδρών και γυναικών, καθόσον διατηρεί τη δευτερεύουσα θέση των ανδρών έναντι των γυναικών όσον αφορά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους ως γονέων». «Ως εκ τούτου», καταλήγει το ευρωδικαστήριο, «ο ελληνικός Υπαλληλικός Κώδικας εισάγει άμεση διάκριση λόγω φύλου, αντίθετη προς την οδηγία περί ίσης μεταχείρισης σε θέματα απασχόλησης, σε βάρος των πατέρων δημοσίων υπαλλήλων, όσον αφορά τη χορήγηση γονικής αδείας».
Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!