ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Πολλές κουλτούρες καλωσορίζουν την νέα χρονιά με κάποιο συγκεκριμένο φαγητό που συμβολικά είναι το πρώτο πιάτο της νέας χρονιάς που ήδη έχει φτάσει.
Μέσα από το συγκεκριμένο πιάτο, οι λαοί εκφράζουν τις ελπίδες τους για την χρονιά που ξεκινά.
Ας ρίξουμε μια ματιά, πως καλωσορίζουν τον νέο χρόνο σε διάφορα μέρη της γης.
Δανία
Οι Δανοί, όντας γνωστοί όχι τόσο στην μαγειρική τους όσο στην ζαχαροπλαστική τους, έχουν σαν παραδοσιακό πρωτοχρονιάτικο έδεσμα ένα γλύκισμα με το όνομα Kransekage.
Ένας πύργος 18 επιπέδων από αμυγδαλωτή ζύμη διακοσμημένος με γλάσο, σοκολάτα και αμύγδαλα. Το σχήμα του γλυκίσματος παραπέμπει στο κέρας της αφθονίας και υπόσχεται μια χρονιά με ευτυχία και οικονομική επιτυχία.Το γλύκισμα στολίζεται με σημαιάκια και σερβίρεται τα μεσάνυχτα μαζί με σαμπάνια.
Με το ίδιο γλύκισμα καλωσορίζουν τον νέο χρόνο και οι Νορβηγοί.
Το δεύτερο μέρος του εθίμου περιλαμβάνει την εξής: αφού το γλυκό φαγωθεί τα πιάτα πετιούνται στην πόρτα φίλων, γειτόνων και συγγενών. Η συγκεκριμένη πράξη είναι εκδήλωση φιλίας και καλωσορίζεται από τους αποδέκτες.

Ιταλία
Με την αλλαγή του χρόνου στην Ιταλία σερβίρουν φακές. Το σχήμα τους που μοιάζει με νομίσματα, συμβολίζει την τύχη και την ευημερία. Το πιάτο συνήθως συνοδεύει cotechino, ένα πικάντικο χοιρινό λουκάνικό, και zampone, ξεκοκκαλισμένο κομμάτι χοιρινού γεμισμένο με κιμά από λουκάνικα. Το χοιρινό συμβολίζει τον πλούτο της γης. Οι Ιταλοί προτιμούν το χοιρινό για το καλωσόρισμα του νέου χρόνου και για άλλον έναν λόγο: θεωρούν ότι επειδή ο χοίρος προχωράει ευθεία μπροστά όταν άλλα ζώα όπως οι κότες και οι αγελάδες κάνουν πίσω ή μένουν ακίνητα, ότι με αυτό τον τρόπο προκαλούν και ξεκινούν να αναζητούν τα καλά του νέου χρόνου.
Στην Ιταλία επίσης, μετά την αλλαγή του χρόνου, πετούν παλιά πράγματα του σπιτιού από το παράθυρο σε μια συμβολική χειρονομία «πετάμε τα παλιά, κάνουμε χώρο για καινούργια»
Ιαπωνία
Τελειώνοντας ο παλιός χρόνος, στην Ιαπωνία ετοιμάζουν μια σούπα που ονομάζεται ozoni. Φτιάχνεται από bonito (ένα είδος ψαριού) και kombo (ένα είδος φυκιού) με Ιαπωνικό lime. Συνοδεύεται με omochi, ρύζι ατμού που σερβίρεται φορμαρισμένο και περασμένο από το γκριλ. Επίσης δεν λείπουν τα noodles που το μήκος τους συμβολίζουν την ελπίδα για μακροημέρευση.
Το πρωτοχρονιάτικο Ιαπωνικό μενού ονομάζεται osechi ryori και περιλαμβάνει ακόμα φαγητά που συμβολίζουν την καλή σοδειά, την καλή υγεία, την ευτυχία, κτλ. Τυχερά χρώματα, όπως το κόκκινο, το λευκό και το κίτρινο, κυριαρχούν στην διακόσμηση των πιάτων: φέτες κόκκινου λευκού ψαριού, ροζ γαρίδες, αγγουράκι, σολομός και μανταρίνια δημιουργούν χρωματική πανδαισία. Το γεύμα προσφέρεται παραδοσιακά σε ένα ειδικό λακαρισμένο κουτί διακοσμημένο με κλαράκια πεύκου, άνθη δαμασκηνιάς ή φύλλα μπαμπού. Ωστόσο, επειδή η προετοιμασία του πρωτοχρονιάτικου κουτιού είναι πολύ χρονοβόρα, πολλές οικογένειες κρατούν τα παραδοσιακά κουτιά τους σαν οικογενειακά κειμήλια και αγοράζουν το πρωτοχρονιάτικο γεύμα τους από καταστήματα ή εστιατόρια.
Φιλιππίνες
Οι οικογένειες στις Φιλιππίνες ονομάζουν το πρωτοχρονιάτικο γεύμα Media Noche.
Οι κύκλοι είναι το βασικό θέμα του γεύματος –συμβολίζοντας κι εδώ τα νομίσματα.Τροφές με κυκλικό σχήμα κυριαρχούν το πρώτο τραπέζι του χρόνου με κυρίαρχα τα φρούτα όπως σταφύλια, πορτοκάλια και πεπόνια και συμβολίζουν την καλή τύχη.
Αν είναι δυνατό, προσπαθούν να έχουν 12 διαφορετικά είδη φρούτων στο τραπέζι –ένα για κάθε μήνα του χρόνου.
Τα υπόλοιπα παραδοσιακά τους πιάτα περιλαμβάνουν noodles, ψητό χοιρινό και καραμελωμένα κέικ ρυζιού.
Και πάντα φροντίζουν να αφήνου λίγο φαγητό στο πιάτο τους καθώς θεωρούν κακό οιωνό να ξεκινήσει η νέα χρονιά με λαιμαργία.
Ισπανία
Ένα παραδοσιακό έθιμο των Ισπανών είναι να βάζουν στο στόμα τους 12 ρόγες σταφύλι –μια για κάθε χτύπημα του ρολογιού όταν αλλάζει ο χρόνος.Κάθε ρόγα συμβολίζει και μια ευχή για ευτυχία και καλή τύχη για κάθε μήνα του χρόνου που έρχεται.
Το ίδιο έθιμο εμφανίζεται και σε άλλες λατινόφωνες χώρες με μικρές παραλλαγές: στην Πορτογαλία τρώνε 12 σταφίδες και στο Περού ένα σταφύλι με 13 ρόγες (12 για κάθε μήνα και ένα ακόμα για καλή ισορροπία)
ΗΠΑ
Hoppin’ John –ένα πιάτο με μαυρομάτικα φασόλια, ρύζι, χοιρινό, λαχανικά και μπαχαρικά- σερβίρεται στις Νότιες ΗΠΑ την πρωτοχρονιά.
Το συγκεκριμένο πιάτο συνοδεύεται από ψωμί καλαμποκιού και χορταρικά, λαχανίδες, γογκύλια, σέσκουλα και λάχανο.
Το παραδοσιακό αυτό γεύμα έχει τις ρίζες του στους σκλάβους της Καρολίνα και θεωρείται ότι θα φέρει στον καινούργιο χρόνο καλή τύχη.
Μερικές φορές το γεύμα μαγειρεύεται μαζί με ένα νόμισμα. Σε όποιου το πιάτο τύχει το νόμισμα, είναι σύμβολο μεγαλύτερης καλοτυχίας.

Περισσότερα

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ

Η βασιλόπιτα
Η βασιλόπιτα είναι συνδυασμός του…
«εορταστικού άρτου» και του «μελιπήκτου» των αρχαίων προσφορών, τόσο προς τους θεούς όσο και προς τους νεκρούς ή τους κακούς δαίμονες για την εξασφάλιση της υγείας, της καλής τύχης και της ευλογίας του Αγίου Βασιλείου. Είναι άρτος χαρούμενος, όταν γίνεται φουσκωτή από ζύμη και κόβεται ανήμερα το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς και επίπεδος, σχεδόν νεκρολατρικός, όταν ετοιμάζεται άζυμη αποβραδίς και κόβεται στο δείπνο ή τα μεσάνυχτα.
Είναι οπωσδήποτε μια προσφορά στους θεούς και στους αγίους ή στα αόρατα πνεύματα των νεκρών και των άλλων στοιχειών. Απόδειξη τα κομμάτια που ξεχωρίζουμε για το Χριστό, την Παναγία, τον Αι Βασίλη, το σπίτι, τους αγρούς, τα ζώα, τους πεθαμένους και τους ξενιτεμένους.

Μία παράδοση της Κωνσταντινούπολης λέει τα εξής: Όταν ο άγιος Βασίλειος ήταν Επίσκοπος στην Καισαρεία, ο Έπαρχος της Καππαδοκίας πήγε με σκληρές διαθέσεις να εισπράξει φόρους. Οι κάτοικοι φοβισμένοι ζήτησαν την προστασία του ποιμενάρχη τους. «Σας ζητάω αμέσως, τους είπε εκείνος, να μου φέρει ο καθένας ό,τι πολύτιμο αντικείμενο έχει». Μάζεψαν πολλά δώρα και βγήκαν μαζί με το δεσπότη τους οι κάτοικοι της Καισαρείας να προϋπαντήσουν τον Έπαρχο. Ήταν όμως τέτοια η εμφάνιση και η πειθώ του Μεγάλου Βασιλείου, που ο Έπαρχος καταπραΰνθηκε χωρίς να θελήσει να πάρει τα δώρα.
Γύρισαν πίσω χαρούμενοι κι ο Άγιος Βασίλειος πήρε να τους ξαναδώσει τα πολύτιμα αντικείμενα τους. Ο χωρισμός όμως ήταν δύσκολος γιατί είχαν προσφέρει πολλά όμοια αντικείμενα, δηλαδή δαχτυλίδια, νομίσματα. Ο Βασίλειος τότε σκέφθηκε ένα θαυματουργό τρόπο: Διέταξε να κατασκευασθούν το απόγευμα του Σαββάτου μικρές πίτες και μέσα σε καθεμιά τοποθέτησε από ένα αντικείμενο. Την επόμενη μέρα έδωσε από μία σε κάθε Χριστιανό. Και τότε έγινε το θαύμα! Μέσα στην πίτα του βρήκε ο καθένας ό,τι είχε προσφέρει! Από τότε, λέει η παράδοση, κάθε χρόνο, στη γιορτή του αγίου Βασιλείου, κάνουμε κι εμείς πίτες και βάζουμε μέσα νομίσματα.
Tο σπάσιμο του ροδιού
«Χίλιοι μύριοι καλογέροι σ” ένα ράσο τυλιγμένοι» Τι είναι; Το ρόδι είναι σύμβολο αφθονίας, γονιμότητας και καλής τύχης. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας κρεμούσαν στο κάθε σπίτι, από το φθινόπωρο, ένα ρόδι.

Στην Πελοπόννησο, το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και ο νοικοκύρης κρατάει στην τσέπη του ένα ρόδι, για να το λειτουργήσει. Γυρνώντας σπίτι, πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας -δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του- και έτσι να είναι ο πρώτος που θα μπει στο σπίτι για να κάνει το καλό ποδαρικό, με το ρόδι στο χέρι.
Μπαίνοντας μέσα, με το δεξί, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα, το ρίχνει δηλαδή κάτω με δύναμη για να σπάσει και να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: «με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι, τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά».
Η Καλή Χέρα
Συνηθίζεται να δίνεται ένα χρηματικό ποσό σαν δώρο σε παιδιά που θα επισκεφτούν κάποιο σπίτι την Πρωτοχρονιά. Συνήθως πρόκειται για τα εγγόνια ή τα ανίψια. Μερικές δεκαετίες παλιότερα, η «καλή χέρα» ήταν το μόνο δώρο που έπαιρναν τα παιδιά την Πρωτοχρονιά και σε πολλές περιπτώσεις ήταν απλά ένα κέρασμα μια κι ούτε χρήματα υπήρχαν πολλά, αλλά ούτε μαγαζιά με παιγνίδια.
Κρεμμύδα για Γούρι
Το σκυλοκρέμμυδο ή κρεμμύδα (Scilla maritima) είναι συνηθισμένο φυτό στην Κρήτη. Φυτρώνει άγριο και μοιάζει με μεγάλο κρεμμύδι. Τα ζώα δεν το τρώνε γιατί έχει δηλητήριο, που μπορεί να προκαλέσει δερματικό ερεθισμό από επαφή. Ακόμα και να το βγάλεις απ” τη γη και να το κρεμάσεις, δεν παύει να βγάζει νέα φύλλα και άνθη.

Ο λαός πιστεύει ότι αυτή τη μεγάλη ζωτική του δύναμη μπορεί να τη μεταδώσει σε έμψυχα και άψυχα, γι” αυτό την πρωτοχρονιά κρεμούν σκυλοκρέμμυδο στα σπίτια τους. Πρόκειται για αρχαίο έθιμο καλοτυχίας που αναφέρεται ήδη από τον 6 ο αιώνα π.Χ., αλλά σήμερα τείνει να εγκαταλειφθεί.
Το ποδαρικό
Πολλοί άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ακόμα και σήμερα ποιος θα κάνει ποδαρικό στο σπίτι τους. “Έτσι από την παραμονή λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο, που τον θεωρούν καλότυχο και γουρλή, να έρθει την Πρωτοχρονιά να τους κάνει ποδαρικό. Μόλις μπει στο σπίτι τον βάζουν να πατήσει ένα σίδερο για να είναι όλοι σιδερένιοι και γεροί μέσα στο σπίτι στη διάρκεια του καινούργιου χρόνου. Η νοικοκυρά φιλεύει τον άνθρωπο που κάνει ποδαρικό για το καλό του χρόνου. Συνήθως του δίνει μήλα ή καρύδια και μια κουταλιά γλυκό κυδώνι ή ότι άλλο γλυκό έχει φτιάξει για τις γιορτές. Αν ανήμερα την Πρωτοχρονιά έχει λιακάδα, πιστεύουν πως ο καιρός θα είναι ο ίδιος σαράντα μέρες. Λένε: «Τ” άλιασε η αρκούδα τα αρκουδάκια της, δε θα “χουμε χειμώνα βαρύ». Αν όμως ο καιρός είναι άσχημος την Πρωτοχρονιά θα συμβεί το αντίθετο, δηλαδή σαράντα μέρες θα έχουμε βαρυχειμωνιά.
Κυκλάδες
Οι κάτοικοι θεωρούν καλό οιωνό να φυσάει βοριάς την Πρωτοχρονιά. Επίσης, θεωρούν καλό σημάδι αν έρθει στην αυλή τους περιστέρι τη μέρα αυτή. Αν όμως πετάξει πάνω από το σπιτικό τους κοράκι τους βάζει σε σκέψεις μελαγχολικές ότι τάχα τους περιμένουν συμφορές. Σε μερικά χωριά όταν πλένονται το πρωί της Πρωτοχρονιάς αγγίζουν το πρόσωπό τους μ” ένα κομμάτι σίδερο, για να είναι όλο το χρόνο… «σιδερένιοι».
Κρήτη
Την πρωτοχρονιά η συνήθεια ήταν να φτιάχνουν κότα ή «κούρκο» (γαλοπούλα) γεμιστό με κάστανα, καρύδια, σταφίδες, κιμά, κρεμμύδι πιπέρι και μαϊντανό, όλα καβουρδισμένα. Το έθιμο της γαλοπούλας έφτασε στην Ευρώπη από το Μεξικό το 1824 μ.Χ. Ένα άλλο συνηθισμένο πιάτο είναι το ψητό χοιρινό κρέας (το ψήσιμο γινόταν στη χόβολη του τζακιού).
Κεφαλονιά
«Οι κολώνιες» . Στην Κεφαλονιά, αλλά και στα άλλα νησιά των Επτανήσων, το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του νέου χρόνου, κατεβαίνουν στους δρόμους κρατώντας μπουκάλια με κολώνιες και ραίνουν ο ένας τον άλλον τραγουδώντας: «Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπούμε χρόνους πολλούς». Η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλλάσσουν είναι: «Καλή Αποκοπή», δηλαδή με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό χρόνο. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς η μπάντα του δήμου περνάει από όλα τα σπίτια και τραγουδάει καντάδες και κάλαντα.
Αθήνα
«Οι παλιοί Αθηναίοι περίμεναν τον Άη Βασίλη από το βράδυ της παραμονής με ολάνοιχτες τις πόρτες των σπιτιών τους και επειδή σύμφωνα με την παράδοση, θα ήταν… κουρασμένος και πεινασμένος από το μακρινό ταξίδι του, έστρωναν ένα μεγάλο τραπέζι και το φόρτωναν με τα πιο εκλεκτά γλυκίσματα και φαγητά για να τον φιλοξενήσουν…γύρω από το τραπέζι αυτό μαζευόταν το βράδυ της παραμονής όλη η οικογένεια και περίμενε για ν” αρχίσει το φαγοπότι. Τα μεσάνυχτα έσβηναν τις λάμπες τους κι έδιωχναν με γιουχαΐσματα τον παλιό χρόνο, πετώντας πίσω του(!) στο δρόμο ένα παλιοπάπουτσο. »…

Περισσότερα

Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ

Όταν ο Μέγας Βασίλειος ήταν ακόμη επίσκοπος στην Καισάρεια, ζήτησε ο Μόδεστος, που ήταν έπαρχος της περιοχής, πολύ μεγάλους φόρους, που τότε. σε εκείνα τα χρόνια, ήταν πολύ δύσκολο για όλους τους ανθρώπους να ανταπεξέλθουν.
Ο λαός δεν ήξερε τί να κάνει.. Τότε, ο Μέγας Βασίλειος είπε να φέρουν όλοι στην Εκκλησία ότι χρυσαφικό τους είχε απομείνει στο σπιτικό τους..
Οι απελπισμένοι άνθρωποι υπάκουσαν αμέσως στο σοφό Ιεράρχη τους και συγκέντρωσαν τα κοσμήματα, όπως τους είχες πει..
Όταν έφτασε η ώρα να πληρωθούν οι φόροι, ο Μέγας βασίλειος με θάρρος και αυστηρότητα, μάλωσε τον Ρωμαίο άρχοντα για τον άδικο τρόπο με τον οποίο διοικούσε το λαό..

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μόδεστος λέγεται πως άλλαξε γνώμη και δε θέλησε να πάρει ως λύτρα τα χρυσαφικά. Κι έτσι, ο Μέγας Βασίλειος με μαγάλη χαρά, ετοιμάστηκε να τα επιστρέψει στους πιστούς. Κανένας όμως δεν ήθελε να πάρει πίσω το κόσμημα που είχε φέρει.. Όλοι ζητούσαν από τον Ιεράρχη να τα χρησιμοποιήσει για το φιλανθρωπικό του έργο..
Όσο κι αν προσπάθησε ο Άγιος να τους αλλάξει γνώμη, δεν το κατάφερε κι έτσι σκέφτηκε ένα χαριτωμένο τρόπο για να πετύχει το σκοπό του.. Ζύμωσε μικρά ψωμάκια και μέσα στο καθένα έβαλε κι από ένα νόμισμα.
Την Κυριακή, μετά τη λειτουργία, μοίρασε τα ψωμάκια στο λαό. Τότε, με θαυμαστό τρόπο, ο καθένας βρήκε μέσα στο ψωμάκι οτυ το δικό του χρυσαφικό.. Όλοι ήταν τόσο ευτυχισμένοι, που το διηγούνται μέχρι και σήμερα…
Έτσι, κάθε πρώτη Ιανουαρίου που γιορτάζει ο Άγιος Βασίλειος, η νοικοκυρά του σπιτιού ζυμώνει τη Βασιλόπιτα και βάζει μέσα ένα φλουρί. Στην Ελληνική επαρχία, ανάλογα με το έθιμο, τοποθετείται στο εσωτερικό της βασιλόπιτας μικρό κομμάτι άχυρου, κληματόβεργας ή ελιάς ή, σε κτηνοτροφικές περιοχές, ένα μικρό κομμάτι τυρί, για να φέρουν καλή τύχη στην παραγωγή.
Σε άλλα μέρη, κατασκευάζουν μικρό στεφάνι από κληματόβεργες που όποιος το βρει στα χωράφια θα είναι τυχερός στα σπαρτά, ή στην ελαιοπαραγωγή ή στο κρασί κλπ..
Την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στις 00.00 ακριβώς, ο άντρας του σπιτιού σταυρώνει την πίτα 3 φορές και την κόβει σε τριγωνικά κομμάτια, μοιράζοντάς την σε κάθε μέλος της οικογένειας.
Η παράδοση λέει πως σε όποιο από τα μέλη της οικογένειας τύχει το φλουρί, τότε αυτός θα είναι ο τυχερός της χρονιάς.
Σε πολλά νησιά με το ξημέρωμα της 1ης του Νέου Έτους αναλαμβάνει ο σπιτονοικοκύρης να καθαγιάσει την οικία κρατώντας είτε τμήμα της Βασιλόπιτας είτε του αντίστοιχου των Χριστουγέννων Χριστόψωμο και ένα κερί μπαινοβγαίνοντας στη πόρτα τρεις φορές λέγοντας «έξω τα κακά, μέσα τα καλά».

Περισσότερα

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ!

Περισσότερα

ΤΟ ΡΟΔΙ

Το φρούτο της καλοτυχίας, είναι ένας όμορφος και πολύ θρεπτικό καρπός που γεννιέται το φθινόπωρο..

Σύμβολο αφθονίας, γονιμότητας, αιωνιότητας και πλούσιο σε βιταμίνες, αφού λέγεται πως ένα ρόδι καλύπτει το 40% της ποσότητας της βιταμίνης C και το 25% του φυλλικού οξέος που έχει καθημερινά ανάγκη ένας ενήλικος.
Καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο και ευδοκιμεί σε θερμές περιοχές, στα νησιά και στις εσωτερικές πεδιάδες. Είναι φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο, με μεγάλα άνθη, συνήθως κόκκινα και σπανιότερα λευκά.
Εκτός από πολύ νόστιμο και υγειϊνό φρούτο, σύμφωνα πάντα με την παράδοση, το ρόδι φέρνει τύχη και γούρι στο σπιτικό των οικογενειών..
Κάθε Πρωτοχρονιά, οι νοικοκυραίοι κρεμάνε ρόδια σαν γιορτινά στολίδια, αλλά σπάνε και ένα (για να σπάσει και η ατυχία) στην πόρτα του σπιτιού τους, λέγοντας έτσι πως η νέα χρονιά θα είναι τυχερή και θα φέρει τόσα αγαθά, όσες είναι και οι μπάλες του ροδιού..
Το έθιμο του σπασίματος του ροδιού ποικίλει από περιοχή σε περιοχή, όμως σίγουρα το σπάσιμό του, ισοδυναμεί τύχη και ευημερία σε κάθε σπιτικό..
Σε κάποιες περιοχές τη χώρας μας, το ρόδι το σπάνε μόλις λίγο μετά την αλλαγή του χρόνου, ενώ αφού βγουν όλοι έξω από το σπίτι, ο νοικοκύρης σπάει ένα ρόδι στο κατώφλι και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας μπαίνουν μέσα με το δεξί!!
Σε κάποια άλλα μέρη, η παράδοση θέλει τους χωριανούς να πηγαίνουν στη Θεία λειτουργία μαζί με το ρόδι.
Μετά τη Λειτουργία και αφού ευλογηθεί, το σπάνε..

Περισσότερα

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ – Τα Κάλαντα!

Παραμονή Πρωτοχρονιάς !!
Πρωί πρωί, πιτσιρίκια από κάθε γωνιά, χτυπάνε δειλά δειλά την πόρτα του σπιτιού μας για να μας ξυπνήσουν και να μας τραγουδήσουν με το δικό τους τρόπο τα Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα, με τη συνοδεία ενός απλού τριγώνου, ή ακόμα και ενός μουσικού οργάνου.

Κάθε σπίτι, ανταμοίβει τα παιδάκια με γλυκά (συνήθως στα χωριά), ή με ένα συμβολικό χρηματικό ποσό.
Τα Κάλαντα, είναι ένα έθιμο που καλά κρατεί στη χώρα μας και ψάλλονται κυρίως την παραμονή θρησκευτικών εορτών (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά (Αγ. Βασιλείου), Θεοφάνεια, ακόμα και των Βαΐων..
Ξεκινούν πάντα με χαιρετισμό, μετά αναγγέλουν τη Χριστιανική εορτή και τελειώνουν με τις πατροπαράδοτες ευχές.
Διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, μιας και κάθε γωνιά της Ελλάδας έχει προσθέσει και τα δικά της χαρακτηριστικά σε αυτά.

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνος.

Αρχή που βγήκε ο Χριστός άγιος και Πνευματικός,
στη γη να περπατήσει και να μας καλοκαρδίσει.

Αγιος Βασίλης έρχεται, και δεν μας καταδέχεται,
από την Καισαρεία, συ’ σαι αρχόντισσα κυρία.

Βαστά εικόνα και χαρτί ζαχαροκάρνο, ζυμωτή
χαρτί και καλαμάρι δες και με-δες και με το παλικάρι.

Το καλαμάρι έγραφε, τη μοίρα του την έλεγε
και το χαρτί-και το χαρτί ομίλει Άγιε μου-άγιε μου καλέ Βασίλη…

Το βράδυ της Παραμονής, οι οικογένειες μαζεύονται γύρω από το εορταστικό τραπέζι, ανταλάσσουν δώρα μεταξύ τους και στις 00.00 ακριβώς, με την αλλαγή του χρόνου, σβήνουν τα φώτα του σπιτιού, μοιράζονται ευχές, φιλιά και αγκαλιές, καλοσωρίζουν την καινούρια χρονιά και φυσικά κόβουν τη Βασιλόπιττα, η οποία περιέχει και ένα νόμισμα, το οποίο όποιο μέλος της οικογένειας τύχει, θα έχει μια πολύ καλή χρονιά!
Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο !!!

Περισσότερα

Συμβουλές δισεκατομμυριούχων για να ζήσεις σαν να είσαι ένας από αυτούς

Ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg, είναι διάσημος για την επιλογή του να φορά επί μονίμου βάσεως ένα γκρίζο μακό μπλουζάκι κι ένα τζιν. Περιστασιακά συμπληρώνει το περίφημο σύνολο με μια φόρμα με κουκούλα. Μειώνοντας τον αριθμό των αποφάσεων που πρέπει να πάρει κάθε μέρα, απελευθερώνει περισσότερη εγκεφαλική ενέργεια για σημαντικές σκέψεις και αποφάσεις.
Όπως αναφέρει το CNBC, το «αφεντικό» της Tesla και SpaceX, Elon Musk, οργανώνει το πρόγραμμά του σε πεντάλεπτα μπλοκ χρόνου για να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερα κάθε μέρα. Επίσης, πάντα επανεξετάζει και επανεκτιμά. «Νομίζω ότι αυτή είναι η καλύτερη συμβουλή: Να σκεφτόμαστε συνεχώς πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα και να αμφισβητούμε τον εαυτό μας» λέει ο Musk.
Εν τω μεταξύ, οι δισεκατομμυριούχοι φίλοι Bill Gates και Warren Buffett είναι αμφότεροι αχόρταγοι αναγνώστες. Ο CEO της Berkshire Hathaway αφιερώνει το 80% των ημερών του στο διάβασμα ενώ ο συνιδρυτής της Microsoft διαβάζει 50 βιβλία το χρόνο.
«Είναι μια εξαιρετική στιγμή να είναι κανείς περίεργος άνθρωπος», ανέφερε ο Gates, μιλώντας σε εκδήλωση του Facebook που μεταδόθηκε από το Πανεπιστήμιο Columbia νωρίτερα το 2017. «Το μεγαλύτερο πρόβλημά μου είναι ότι μένω ξύπνιος μέχρι αργά επειδή διαβάζω και μετά είμαι λίγο κουρασμένος την επόμενη μέρα» είπε χαρακητριστικά.

Περισσότερα

Γνωρίστε τη μικρή πόλη όπου ζει το «χρυσό» 1% του πλανήτ

Ξεχάστε τη διάσημη Upper East Side της Νέας Υόρκης, το Άθερτον ή την Καλιφόρνια.
Οι σούπερ πλούσιοι του πλανήτη ή αλλιώς το 1% έχει βρει έναν άλλο παράδεισο για να χτίσει τα σπίτια του και να στεγάσει τον αμύθητο πλούτο του.
Πρόκειται για τη  μικροσκοπική πόλη Μεντίνα στην Ουάσινγκτον.

Ακριβώς έξω από το Σιάτλ, η Μεντίνα είναι η πόλη όπου κατοικούν  τρανταχτά ονόματα του παγκόσμιου επιχειρείν, όπως το αφεντικό της Amazon, Τζεφ Μπέζος και ο ιδρυτής της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς.
Και όχι μόνο, αφού σε αυτή κατοικεί μια μακρά σειρά στελεχών της Microsof, ισχυροί επιχειρηματίες του κλάδου τεχνολογίας και μεγιστάνες των τηλεπικοινωνιών.
Η Μεντίνα βρίσκεται ουσιαστικά σε μια χερσόνησο καθώς βρέχεται από τα νερά της λίμνης Ουάσινγκτον. Για να μπει κάποιος  σε αυτήν πρέπει να διασχίσει τη γέφυρα Evergreen Point Floating που είναι και η πιο μακριά κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο, με μήκος 7.708 πόδια.

Οι κάτοικοι; Μόλις 3.000, ενώ σχεδόν κάθε σπίτι έχει τη δική του ιδιωτική παραλία και προβλήτα.


Όλη η πόλη είναι πνιγμένη στο πράσινο και δεν θυμίζει σε τίποτα το πολύβουο Σιάτλ που βρίσκεται σε μικρή απόσταση.

Όσο για τους ισχυρούς και πλούσιους κατοίκους, οι περισσότεροι ζουν στον ίδιο δρόμο, τον Evergreen Point Road


Σε διάφορα σημεία των δρόμων υπάρχουν μικροσκοπικές δανειστικές βιβλιοθήκες ενώ πάρκα είναι διάσπαρτα παντού...

To σπίτι του Μπιλ Γκέιτς:

Το σπιτι του μεγιστάνα έχει 23 γκαράζ, έξι κουζίνες, 24 μπάνια και χώρο υποδοχψής χωργητικότητας 200 ατόμων!

To σπίτι που απεικονίζει η παρακάτω φωτογραφία ανήκει στον δισεκατομμυριούχο Τσαρλς Σιμόνγι και έχει... 2.000 παράθυρα. Ο εν λόγω μεγιστάνας είναι ο επικεφαλής της μονάδας της Microsoft που έφτιαξε το Word και το Excel.

To μέσο σπίτι στη Μεντίνα τιμολογείται στο 1,56 εκατ. δολ., ενώ το μέσο εισόδημα για το κάθε νοικοκυριό ανέρχεται σε 174.000 δολάρια.

Περισσότερα

Οι καλύτερες κρυψώνες για να ξεγελάσετε τους κλέφτες

Αν φοβάστε ότι θα πέσετε θύμα κλοπής ή αν έχετε υπάρξει θύμα ληστείας, σας παρουσιάζουμε κάποιες ευφάνταστες λύσεις για να καμουφλάρετε πολύτιμα αντικείμενα σας και ίσως έτσι καταφέρετε να ξεγελάσετε τους επίδοξους ληστές.
Το υλικό «φιλοξενεί» το boredpanda

Περισσότερα

Αυτοί είναι οι λαοί που καταναλώνουν περισσότερο αλκοόλ στον πλανήτη

Αν νομίζεις ότι οι Έλληνες πίνουν πολύ κάνεις λάθος!
Σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2014) τα σκήπτρα κρατούν οι βόρειοι λαοί και συγκεκριμένα οι Λευκορώσοι.
Η έρευνα μέτρησε την κατά κεφαλήν κατανάλωση αλκοόλ σε λίτρα σε πληθυσμό άνω των 15 ετών και βρήκε ότι η μεγαλύτερη κατανάλωση παγκοσμίως γίνεται στη Λευκορωσία με 17,5 λίτρα κατά κεφαλήν.
Ακολουθεί η Μολδαβία (16,8 λίτρα), η Λιθουανία (15,4 λίτρα), η Ρωσία (15,1 λίτρα) και η Ρουμανία (14,4 λίτρα).
Η Ελλάδα βρίσκεται λίγο πιο πάνω από τη μέση, καταναλώνοντας 10,3 λίτρα.
Αυτές είναι οι χώρες με τη μεγαλύτερη κατανάλωση

Κι αυτές είναι οι χώρες με τη λιγότερη κατανάλωση

Περισσότερα

Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ

Η Πρωτοχρονιά αντιπροσωπεύει το ξεκίνημα του νέου έτους και μαζί μ’ αυτό την αρχή για μία νέα ζωή. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι φεύγοντας ο παλιός χρόνος παίρνει μαζί του κι ό,τι κακό είχε και περιμένουν να έρθει ο νέος με τα δώρα του. «Γέρε χρόνε φύγε τώρα, πάει η δική σου η σειρά, ήρθε ο νέος με τα δώρα, με τραγούδια, με χαρά»…
Ο καινούργιος χρόνος φορτωμένος με όνειρα, ελπίδες και υποσχέσεις για τη ζωή, κάνει την εμφάνισή του χαμογελαστός, χαρούμενος γεμάτος αισιοδοξία και οι άνθρωποι τον υποδέχονται με πυροτεχνήματα, γιορτάζοντας και ελπίζοντας σε κάποια αλλαγή, σε μία καλύτερη και πιο ευτυχισμένη ζωή.

Ο εορτασμός του νέου έτους είναι μία από τις αρχαιότερες γιορτές. Πολλοί πιστεύουν ότι ξεκίνησε στην αρχαία Βαβυλώνα περίπου 4.000 χρόνια πριν, την Άνοιξη, κατά το πρώτο νέο φεγγάρι μετά την εαρινή ισημερία.
Για πολλά χρόνια, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν ως Πρωτοχρονιά, την πρώτη Μαρτίου. Το 46 π.Χ., όμως, ο Ιούλιος Καίσαρας εφάρμοσε ένα νέο ημερολόγιο, αυτό που ισχύει και σήμερα, με αποτέλεσμα να μετρά ως πρώτη του χρόνου, η πρώτη Ιανουαρίου. Ο μήνας αυτός έχει πάρει το όνομά του από τον Θεό των Ρωμαίων Ιανό, o οποίος πάντα απεικονίζεται με δύο πρόσωπα, με το ένα να κοιτάζει πίσω στον παλιό χρόνο και το άλλο, μπροστά, στο νέο έτος.
Οι γιορτές των Ρωμαίων ονομάζονταν Calends (calendar=καλεντάρι=ημερολόγιο) και οι άνθρωποι στόλιζαν τα σπίτια τους και αντάλλασσαν δώρα.
Η ορθόδοξη εκκλησία της εποχής κυρίως του Μεγάλου Κωνσταντίνου, επειδή ήθελε να χωρίσει τους χριστιανούς από τους ειδωλολάτρες, απαγόρευε στους πρώτους να γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά, όπως οι δεύτεροι. Τα αποτελέσματα της απαγόρευσης αυτής ήταν πολύ μικρά. Απαλείφθηκαν μόνο τα στοιχεία εκείνα που έρχονταν σε ευθεία αντίθεση προς τη χριστιανική ηθική.
Τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς
Η Πρωτοχρονιά, όπως αυτή διαμορφώθηκε κάτω από την επίδραση της εκκλησίας και τη σύνδεσή της με τη γιορτή του Αγίου Βασιλείου, διαιωνίστηκε έως σήμερα ως λαϊκή γιορτή με έθιμα στις περιοχές όλης της Ελλάδας. Έθιμα, όμως, της Πρωτοχρονιάς υπάρχουν και στον υπόλοιπο κόσμο. Πολλά δε από αυτά έχουν καθιερωθεί και στη χώρα μας.
Τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς σχετίζονται κυρίως με το καλότυχο της χρονιάς που έρχεται. Όπως για παράδειγμα, το σπάσιμο του ροδιού, που λόγω των πολλών σπόρων του παραπέμπει στην ευχή για πολλαπλασιασμό των αγαθών ή το κρέμασμα της αγριοκρεμμύδας, φυτό μεγάλης αντοχής.
Από φόβο για τα μελλούμενα γίνεται και το ποδαρικό, η υποδοχή του πρώτου προσώπου που θα μπει στο σπίτι μας όταν αλλάξει ο χρόνος. Μικρά παιδιά και γενικά καλορίζικοι άνθρωποι προσκαλούνταν να κάνουν ποδαρικό, ώστε η οικογένεια να απαλλαχτεί από οτιδήποτε κακό.
Την καλοτυχία τη χρονιά που έρχεται επιδιώκουν και όσοι παίζουν χαρτιά ή τυχερά παιχνίδια, έθιμο που σχετίζεται με την ανάγκη της πρόγνωσης του μέλλοντος, όπως και άλλες, λιγότερο γνωστές, συνήθειες.
Όπως για παράδειγμα η τοποθέτηση φύλλων ελιάς στο τζάκι ή κόκκων σιταριού στη στάχτη. Το κάψιμό τους έδινε στοιχεία μαντέματος για την κατάσταση της υγείας των παρευρισκομένων κατά τη διάρκεια του νέου έτους κλπ.
Η γαλοπούλα, ως βασικό φαγητό την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, ήρθε στην Ελλάδα από τη Βόρεια Ευρώπη. Οι κάτοικοι εκεί αρχικά μαγείρευαν μεγάλα πουλιά για το γιορτινό γεύμα. Προτιμούσαν τους φασιανούς, τις χήνες και τα παγόνια. Όταν όμως δοκίμασαν τη γαλοπούλα, την καθιέρωσαν ως το κατεξοχήν πρωτοχρονιάτικο γεύμα. Το έθιμο της γαλοπούλας έφτασε στην Ευρώπη από το Μεξικό το 1824 μ.Χ. Στην Ελλάδα παραδοσιακό φαγητό για την Πρωτοχρονιά ήταν το χοιρινό κρέας, όπως και για τα Χριστούγεννα.
Ο Αη-Βασίλης
Ανήμερα την Πρωτοχρονιά οι ορθόδοξοι χριστιανοί γιορτάζουν τη μνήμη του Αγίου Βασιλείου από την Καισάρεια. Βεβαίως, στις βιτρίνες των καταστημάτων επικρατεί ένας άλλος Άγιος, ο οποίος έρχεται από την παγωμένη Λαπωνία, γνωστός ως Santa Claus. Ο άγιος αυτός δεν έχει καμιά σχέση με τον δικό μας. Πρόκειται για τον Άγιο Νικόλαο.
Ο δικός μας Άγιος Βασίλειος έρχεται την ημέρα της Πρωτοχρονιάς από την Καισάρεια και είναι ο φιλάνθρωπος επίσκοπος, ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, ενώ ο Santa Claus ήρθε από την Αμερική και ο σκοπός της ύπαρξής του ήταν να διαφημίσει γνωστό αναψυκτικό. Δημιουργός του, δε, υπήρξε ο Αμερικανός σκιτσογράφος Τόμας Ναστ, το 1862.
Η βασιλόπιτα
Η πίτα, που φτιάχνουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και κόβεται παρουσία όλων των μελών της οικογένειας, ή και άλλων συγγενών και φίλων, έχει τις ρίζες της στα αρχαία ελληνορωμαϊκά έθιμα. Στα Κρόνια (εορτή του θεού Κ(Χ)ρόνου, που λατρευόταν στην Ελλάδα) και στα Σατουρνάλια (saturnalia) της Ρώμης έφτιαχναν γλυκά και πίτες, μέσα στα οποία έβαζαν νομίσματα και σε όποιον τύχαινε το κομμάτι ήταν ο τυχερός της παρέας.
Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το έθιμο με τη βασιλόπιτα και την ιστορία του Άγιου Βασιλείου, ο οποίος για να προστατεύσει την περιφέρειά του, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, από επιδρομή αλλόφυλων, έκανε έρανο και μάζεψε χρυσά νομίσματα και άλλα τιμαλφή για να τα δώσει στους εχθρούς, ώστε να τους δελεάσει και να μη λεηλατήσουν την περιοχή του. Ο εχθρός, όμως, τελικά δεν κατόρθωσε να εισβάλει στην Καισάρεια και τα τιμαλφή έμειναν. Τότε, ο Μέγας Βασίλειος είπε να φτιάξουν μικρές πίτες – ψωμάκια, μέσα στις οποίες έβαζαν και ένα χρυσό νόμισμα, ή κάτι άλλο από όλα τα πολύτιμα πράγματα, που είχαν συγκεντρωθεί. Οι πίτες αυτές μοιράστηκαν σε όλους και ο καθένας κρατούσε ό,τι του τύχαινε.
Το έθιμο της βασιλόπιτας είναι πανελλαδικό και η καταγωγή της έχει ρίζες στην αρχαιότητα. Εορταστικούς άρτους για καλοτυχία παρασκευάζονταν κατά τη διάρκεια αρχαίων γιορτών. Επίσης, είναι γνωστές οι εξευμενιστικές προσφορές προς τους νεκρούς και τα πνεύματα.
Βασιλόπιτα παρασκευαζόταν σε όλη τη χώρα, με παραλλαγές. Στη Θεσσαλία, για παράδειγμα, έφτιαχναν πίτα με φύλλα. Μέσα έβαζαν λίγο κλήμα, τριφύλλι, καλαμπόκι, φασόλι, άχυρο.
«Κάθε κομμάτι είχε και από κάτι και αυτό που τύχαινε στον καθένα σήμαινε ότι θα έπρεπε να τον απασχολήσει ως καλλιέργεια το επόμενο έτος ή απλά ότι θα πήγαινε καλά η συγκεκριμένη σοδειά τη χρονιά αυτή» σημειώνει ο κ. Ευάγγελος Καραμανές, ερευνητής του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, και συνεχίζει:
«Στη Μικρά Ασία, όπου το πλαίσιο ήταν πιο αστικό, συνηθιζόταν το γλύκισμα ή το γλυκό ψωμί ζυμωμένο με διάφορα ζυμαρικά. Στη Μακεδονία και τη Θεσσαλία, όπου ο πληθυσμός ήταν πιο αγροτικός, έφτιαχναν τυρόπιτα ή κρεατόπιτα. Η πίτα ήταν το πιο συνηθισμένο φαγητό για τους ανθρώπους της περιοχής. Απλώς, στις γιορτές ήταν πιο πλούσιο γιατί έβαζαν μέσα κρέας κότας».
Με το κόψιμο της πίτας το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς, συνήθως από τον μεγαλύτερο της οικογένειας, η παράδοση της βασιλόπιτας ολοκληρωνόταν. Σήμερα συνεχίζει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας, ενώ η τελετή κοπή της μπορεί να συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια των πρώτων μηνών του χρόνου από σωματεία, ιδρύματα και οργανισμούς.

Περισσότερα