Ο πλανήτης Ευρώπη θα μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή

 

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο πλανήτης Ευρώπη, ο τέταρτος μεγαλύτερος δορυφόρος του Δία, θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, διότι η μορφολογία του εδάφους του έχει μια αφύσικη ομοιότητα με αυτό της Γροιλανδίας.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε σήμερα Μεγάλη Τρίτη (19.4.2022) εξετάστηκαν οι ομοιότητες μεταξύ διπλών κορυφογραμμών που μοιάζουν με τεράστιες ρωγμές στην επιφάνεια της Ευρώπης και μιας μικρότερης εκδοχής τους στην Γροιλανδία, οι οποίες ερευνήθηκαν με χρήση ραντάρ που διεισδύει στον πάγο.

«Αν κόβατε μία και παρατηρούσατε τη διατομή, θα έμοιαζε λίγο με το κεφαλαίο γράμμα M», δήλωσε ο γεωφυσικός Ράιλι Κάλμπεργκ από το πανεπιστήμιο Στάνφορντ, επικεφαλής των συγγραφέων της μελέτης που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Communications.

Τα στοιχεία που συνέλεξε το ραντάρ στη Γροιλανδία έδειξαν ότι η διαδοχική κατάψυξη υπόγειων υδάτων οδήγησε στον σχηματισμό της διπλής κορυφογραμμής. Αν στην περίπτωση του δορυφόρου του Δία σχηματίστηκε με τον ίδιο τρόπο, αυτό θα μπορούσε να σηματοδοτεί την παρουσία μεγάλης ποσότητας νερού — βασικής προϋπόθεσης για την ύπαρξη ζωής — κοντά στην επιφάνεια του παγωμένου φεγγαριού του Δία.

Περισσότερα

Έρευνα: Οι μισοί Αμερικανοί έγιναν λιγότερο έξυπνοι, εξαιτίας της βενζίνης με μόλυβδο που εισέπνευσαν ως παιδιά τον 20ό αιώνα

 

Περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες Αμερικανούς έχουν πλέον ελαφρώς μικρότερο δείκτη νοημοσύνης, επειδή για πολλά χρόνια, όταν ήταν παιδιά στον 20ό αιώνα, εισέπνεαν τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων που κινούνταν με βενζίνη που περιείχε μόλυβδο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, οι εκτιμήσεις της οποίας χαρακτηρίστηκαν «σοκαριστικές» από τους ερευνητές.

Η βενζίνη με μόλυβδο που χρησιμοποιήθηκε στη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα – προτού καταργηθεί τελικά για χάρη της αμόλυβδης – εκτιμάται ότι «έκλεψε» συνολικά 824 εκατομμύρια μονάδες του δείκτη ευφυίας (IQ) από τους μισούς περίπου Αμερικανούς. Αυτό αντιστοιχεί κατά μέσο όρο σε μια μείωση της ευφυΐας του μέσου Αμερικανού κατά σχεδόν τρεις μονάδες IQ.

Επιβαρυμένη περίοδος

Μάλιστα όσοι γεννήθηκαν από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 έως τις αρχές του 1970 – της πιο επιβαρυμένης περιόδου από την άποψη της έκθεσης του πληθυσμού στον μόλυβδο της βενζίνης – μπορεί να έχασαν στην πορεία ο καθένας έξι έως επτά μονάδες IQ. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι λίγες μονάδες IQ μπορεί να φαίνονται αμελητέες, όμως μπορούν να είναι αρκετές για να ρίξουν έναν άνθρωπο κάτω του μέσου όρου της ευφυΐας (IQ μικρότερο του 85) ή ακόμη χειρότερα να χαρακτηρίσουν έναν άνθρωπο ως έχοντα νοητική καθυστέρηση (IQ κάτω του 70).

Ο μόλυβδος προστέθηκε στη βενζίνη το 1923, προκειμένου να δουλεύει καλύτερα η μηχανή των αυτοκινήτων. Όμως η «υγεία» των οχημάτων είχε ως τίμημα την υγεία των ανθρώπων, οι οποίοι εκτίθεντο για χρόνια σε αέρια με μόλυβδο από τις εξατμίσεις.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Ντιουκ της Β.Καρολίνα και της Φλόριντα, με επικεφαλής τον Άαρον Ρόιμπεν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), υπολόγισαν σε βάθος χρόνου την επιβάρυνση του μολύβδου στην υγεία του εγκεφάλου κάθε Αμερικανού που ήταν ζωντανός το 2015.

Υπολόγισαν ότι την χρονιά εκείνη τουλάχιστον 170 εκατομμύρια Αμερικανοί – πάνω από τον μισό πληθυσμό των ΗΠΑ – είχαν ανησυχητικά υψηλά επίπεδα μόλυβδου στο αίμα τους, όταν ήταν παιδιά, κάτι που είχε ως πιθανή συνέπεια ότι εμφάνιζαν χαμηλότερο IQ, καθώς επίσης μικρότερο όγκο εγκεφάλου, μεγαλύτερη πιθανότητα νοητικών-ψυχικών παθήσεων και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο ως ενήλικες.

Επικίνδυνο επίπεδο

Η κατανάλωση βενζίνης με μόλυβδο αυξήθηκε σημαντικά στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και κορυφώθηκε στη δεκαετία του 1970. Ουσιαστικά οποιοσδήποτε γεννήθηκε σε εκείνες τις δύο δεκαετίες, σύμφωνα με τους ερευνητές, εκτέθηκε σε επικίνδυνα επίπεδα μολύβδου στο περιβάλλον εξαιτίας των αυτοκινήτων.

Ο μόλυβδος είναι νευροτοξικός και μπορεί να κάνει ζημιά στα εγκεφαλικά κύτταρα μετά την είσοδό του στο σώμα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο έκθεσης στον μόλυβδο σε κανένα στάδιο της ανθρώπινης ζωής. Ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά είναι ευάλωτα στην ικανότητα του μολύβδου να διαταράσσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και κατ’ επέκταση να υποσκάπτει τη γνωστική-νοητική ικανότητα.

«Ο μόλυβδος είναι ικανός να εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος από τη στιγμή που εισπνέεται ως σκόνη ή καταπίνεται ή καταναλώνεται μαζί με το νερό. Μέσω του αίματος μπορεί να διαπεράσει και τον αιματο-εγκεφαλικό φραγμό», δήλωσε ο Ρόιμπεν.

Περισσότερα από 70 χρόνια χρήσης βενζίνης με μόλυβδο έχουν αφήσει ένα μόνιμο σημάδι στην ανθρώπινη υγεία και στην ευφυΐα, σύμφωνα με τη μελέτη. Ερωτηματικό προς διερεύνηση παραμένει κατά πόσο η μακροχρόνια έκθεση σε μόλυβδο στο παρελθόν μπορεί να επιταχύνει τη γήρανση ή τη γνωστική εξασθένηση – ή και την άνοια – των ηλικιωμένων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περισσότερα

Τζεφ Μπέζος: Στο κυνήγι της αθανασίας

 

O Τζεφ Μπέζος έχει ακόμα μία επιθυμία, να γίνει αθάνατος. Μάλιστα έχει συγκεντρώσει κάποιους από τους κορυφαίους επιστήμονες ανά τον κόσμο για να βοηθήσουν να ξεκλειδώσει το μυστικό της αθανασίας.

Οι επιστήμονες που συμμετέχουν στην νεοσύστατη την οποία υποστηρίζει ο Μπέζος, έχουν αναλάβει να αναπτύξουν νέες τεχνολογίες που θα βοηθήσουν τους ανθρώπους να καθυστερήσουν επ’ αόριστον τον θάνατο.

Η επίσημη ανακοίνωση

Η εταιρεία βιοτεχνολογίας Altos Labs θα εκτείνεται σε όλες τις ηπείρους και θα στοχεύει στην καταπολέμηση των ασθενειών μέσω του επαναπρογραμματισμού των θεμελιωδών μηχανισμών των ζωντανών κυττάρων.

Στην επίσημη ανακοίνωσή της, η εταιρεία αποκάλυψε ότι έχει ήδη συγκεντρώσει 3 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και τον τρόπο λειτουργίας της και τα ονόματα των κορυφαίων επιστημόνων που έχει στο δυναμικό της.

Αρχικά, η έδρα της εταιρείας θα είναι στο Σαν Ντιέγκο και στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο στις ΗΠΑ, καθώς και στο Κέιμπριτζ στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιαπωνία. Στην εταιρεία συμμετέχουν νομπελίστες επιστήμονες όπως ο Σίνια Γιαμανάκα ο οποίος βραβεύτηκε το 2012 για την έρευνά του πάνω στα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (induced Pluripotent Stem cells), αναπτύσσοντας τη μέθοδο μετατροπής διαφοροποιημένων κυττάρων ενηλίκων σε πολυδύναμα βλαστοκύτταρα.

Η διάρθρωση του εγχειρήματος

Οι ερευνητές στα επιστημονικά ινστιτούτα με επικεφαλής τον Χουάν Κάρλος Μπελμόντε, πρώην καθηγητή στο Ινστιτούτο Salk που ειδικεύεται στην αναγέννηση οργάνων, τον Βολφ Ρέικ, επίτιμο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ που ασχολείται με τον επιγενετικό επαναπρογραμματισμό των κυττάρων και τον Πίτερ Γουάλτερ, ερευνητή στο Howard Hughes Medical Center που ειδικεύεται στον ποιοτικό έλεγχο των κυτταρικών πρωτεϊνών, θα επιχειρήσουν να απαντήσουν σε θεμελιώδη επιστημονικά ερωτήματα.

Ο Θορ Γκράπελ, καθηγητής στο University College του Λονδίνου και πρώην επικεφαλής της έρευνας στο Google Deep Mind, θα είναι επικεφαλής των λειτουργιών υπολογιστικής επιστήμης, τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης στην εταιρεία, ενώ το Institute of Medicine θα «μεταφράσει» τις γνώσεις που θα αποκτηθούν σχετικά με την υγεία των κυττάρων και τον προγραμματισμό τους, σε μετασχηματιστικά φάρμακα.

Η εκτελεστική ομάδα της εταιρείας αποτελείται από τον Χαλ Μπάρον ο οποίος σήμερα είναι ο επικεφαλής επιστημονικός διευθυντής της GlaxoSmithkline, τον Ρικ Κλάουσνερ, πρώην διευθυντή του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου, και την Ανν-Λι Κάρλον, πρώην ανώτερη αντιπρόεδρο της Genentech.

Περισσότερα

Επιστημονικό επίτευγμα: Η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση καρδιάς γουρουνιού σε άνθρωπο

 

Μια άκρως πειραματική χειρουργική επέμβαση, η οποία στέφθηκε με επιτυχία, πραγματοποιήθηκε σε νοσοκομείο του Μέριλαντ στις ΗΠΑ.

Οι γιατροί μεταμόσχευσαν την καρδιά ενός γενετικά τροποποιημένου χοίρου σε έναν άνθρωπο ασθενή σε μια ύστατη προσπάθεια να σώσουν τη ζωή του. Το νοσοκομείο του Μέριλαντ δήλωσε τη Δευτέρα (10/01) ότι ο ασθενής είναι καλά τρεις ημέρες μετά την επέμβαση.

Αν και είναι πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε εάν η επέμβαση θα λειτουργήσει πραγματικά, το χειρουργείο αυτό σηματοδοτεί ένα βήμα στην προσπάθεια πολλών δεκαετιών να χρησιμοποιήσουμε μια μέρα ζωικά όργανα για μεταμοσχεύσεις που σώζουν ανθρώπινες ζωές.

Οι γιατροί στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ λένε ότι η μεταμόσχευση έδειξε ότι μια καρδιά από ένα γενετικά τροποποιημένο ζώο μπορεί να λειτουργήσει στο ανθρώπινο σώμα χωρίς άμεση απόρριψη.

Καρέ από το χειρουργείο της μεταμόσχευσης MARK TESKE/UNIVERSITY OF MARYLAND SCHOOL OF MEDICINE VIA AP IMAGES

Ποιος ήταν ο ασθενής

Ο ασθενής, ο Ντέιβιντ Μπένετ, ένας 57χρονος τεχνίτης από το Μέριλαντ, ήξερε ότι δεν υπήρχε καμία εγγύηση ότι το πείραμα θα πετύχει, αλλά πέθαινε. Δεν ήταν κατάλληλος για μεταμόσχευση ανθρώπινης καρδιάς και δεν είχε άλλη επιλογή, είπε ο γιος του στο Associated Press.

Ή θα πέθαινα ή θα έκανα αυτή τη μεταμόσχευση. Θέλω να ζήσω. Ξέρω ότι είναι μια βολή στο σκοτάδι, αλλά είναι η τελευταία μου επιλογή», είπε ο Μπένετ μια μέρα πριν από το χειρουργείο, σύμφωνα με δήλωση που δόθηκε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ.

Τη Δευτέρα (10/01), ο Μπένετ ανέπνεε μόνος του ενώ ήταν ακόμα συνδεδεμένος με μια μηχανή καρδιάς-πνεύμονα που βοηθούσε στη λειτουργία της νέας του καρδιάς. Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες καθώς ο Μπένετ αναρρώνει από το χειρουργείο και οι γιατροί παρακολουθούν προσεκτικά την πορεία της καρδιάς του.

Ο ασθενής που πήρε την καρδιά DR. BARTLEY GRIFFITH/UNIVERSITY OF MARYLAND SCHOOL OF MEDICINE VIA AP IMAGES

Η πρωτοπορία του χειρουργείου

Υπάρχει τεράστια έλλειψη ανθρώπινων οργάνων που δωρίζονται για μεταμόσχευση, ωθώντας τους επιστήμονες να προσπαθήσουν να βρουν τρόπους για να χρησιμοποιούν τα όργανα ζώων. Πέρυσι, υπήρξαν μόλις 3.800 μεταμοσχεύσεις καρδιάς στις ΗΠΑ, αριθμός ρεκόρ, σύμφωνα με το United Network for Organ Sharing, το οποίο επιβλέπει το σύστημα μεταμοσχεύσεων της χώρας.

"Εάν αυτό λειτουργήσει, θα υπάρξει μια ατελείωτη παροχή αυτών των οργάνων για ασθενείς που υποφέρουν", δήλωσε ο Δρ Muhammad Mohiuddin, επιστημονικός διευθυντής του προγράμματος μεταμόσχευσης από ζώο σε άνθρωπο του πανεπιστημίου του Μέριλαντ.

Αλλά οι προηγούμενες προσπάθειες για τέτοιες μεταμοσχεύσεις - ή ξενομοσχεύματα - απέτυχαν, κυρίως επειδή το σώμα των ασθενών απέρριψε γρήγορα το όργανο του ζώου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1984, η Baby Fae, ένα ετοιμοθάνατο βρέφος, έζησε 21 ημέρες με μια καρδιά μπαμπουίνου.

Η διαφορά αυτή τη φορά ήταν ότι οι χειρούργοι του Μέριλαντ χρησιμοποίησαν μια καρδιά από ένα γουρούνι που είχε υποβληθεί σε γονιδιακή επεξεργασία για να αφαιρέσουν ένα σάκχαρο στα κύτταρά του που ευθύνεται για αυτήν την υπερβολικά γρήγορη απόρριψη οργάνων. Αρκετές εταιρείες βιοτεχνολογίας αναπτύσσουν όργανα χοίρου για μεταμόσχευση ανθρώπου. Αυτό που χρησιμοποιήθηκε για την επέμβαση προήλθε από τη Revivicor, θυγατρική της United Therapeutics.

"Πιστεύω ότι μπορείτε να το χαρακτηρίσετε ως γεγονός ορόσημο", είπε ο Δρ Ντέιβιντ Κλάσεν, επικεφαλής ιατρός της UNOS, σχετικά με τη μεταμόσχευση στο Μέριλαντ.

Ωστόσο, ο Klassen προειδοποίησε ότι είναι μόνο ένα πρώτο δοκιμαστικό βήμα για να διερευνηθεί εάν αυτή τη φορά, η ξενομεταμόσχευση θα μπορούσε τελικά να λειτουργήσει.

Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, η οποία επιβλέπει τέτοια πειράματα, επέτρεψε τη χειρουργική επέμβαση στο πλαίσιο της λεγόμενης εξουσιοδότησης έκτακτης ανάγκης «παρηγορητικής χρήσης», που είναι διαθέσιμη όταν ένας ασθενής με μια απειλητική για τη ζωή του κατάσταση δεν έχει άλλες επιλογές.

Θα είναι ζωτικής σημασίας να μοιραστούμε τα δεδομένα που συλλέγονται από αυτό το μόσχευμα προτού το επεκτείνουμε σε περισσότερους ασθενείς, δήλωσε η Karen Maschke, ερευνήτρια στο Hastings Center, η οποία βοηθά στην ανάπτυξη συστάσεων ηθικής και πολιτικής για τις πρώτες κλινικές δοκιμές στο πλαίσιο επιχορήγησης από το National Ινστιτούτα Υγείας.

Μεταμόσχευση νεφρού γουρουνιού σε νεκρό άνθρωπο

Τα γουρούνια ερευνώνται εδώ και χρόνια, ως πιθανή πηγή αντικατάστασης οργάνων, καθώς δεν χρειάζονται πολύ χρόνο για να αναπαραχθούν “ενώ ήδη χρησιμοποιούνται για φαγητό, οπότε δεν υπάρχει το ηθικό πρόβλημα που αφορά τη χρήση οργάνων από πιθήκους”. Ήδη δε, γίνονται αντικαταστάσεις καρδιακής βαλβίδας χοίρου και δερματικών μοσχευμάτων, στα εγκαύματα.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο πραγματοποιήθηκε μια επιτυχής μεταμόσχευση νεφρού από γενετικά τροποποιημένο γουρούνι, σε άνθρωπο που ήταν εγκεφαλικά νεκρός. Ο νεφρός του χοίρου συνδέθηκε επιτυχώς, 'φιλτράρισε' τα απόβλητα και παρήγαγε ούρα, χωρίς να επιτεθεί το ανοσοποιητικό σύστημα της ασθενούς στο ξένο όργανο -κάτι που συμβαίνει συνήθως με τα μοσχεύματα από άλλους.

Η επιτυχής ξενομεταμόσχευση αποτελεί ορόσημο στον τομέα της σχετικής έρευνας που γίνεται επί δεκαετίες. “Είχε απόλυτα φυσιολογική λειτουργία” δήλωσε στο Associated Press ο γιατρός που ηγήθηκε της χειρουργικής ομάδας στο NYU Langone Health, ονόματι Ρόμπερτ Μοντγκόμερι, “δεν απορρίφθηκε άμεσα, κάτι για το οποίο ανησυχούσαμε”.

Τόνισε ότι παρ' όλο που το νεφρό δεν μεταμοσχεύθηκε πλήρως στο σώμα (συνδέθηκε με τα αιμοφόρα αγγεία στο άνω μέρος του ποδιού), το γεγονός ότι δεν απορρίφθηκε από το ανοσοποιητικό σύστημα της ασθενούς είναι ένα απίστευτο σημάδι. Χαρακτήρισε την επέμβαση ως “στιγμή μεταμόρφωσης”, αποκαλύπτοντας πως οι χειρουργοί παρατηρούσαν “σε απόλυτη σιωπή” την άμεση λειτουργία.

news247.gr

Περισσότερα

Ανιχνεύθηκαν ίχνη νερού στον πιο μακρινό γαλαξία

 

Νερό ανιχνεύθηκε σε έναν μεγάλο γαλαξία του πρώιμου σύμπαντος. Πρόκειται για την πιο μακρινή ανίχνευση νερού σε μοριακή μορφή μέχρι σήμερα σε κάποιον γαλαξία που “γεννάει” άστρα.

Οι παρατηρήσεις έγιναν με το διεθνές τηλεσκόπιο ALMA στην έρημο Ατακάμα της Χιλής και οι ερευνητές έκαναν τη σχετική προδημοσίευση στο arXiv, ενώ θα ακολουθήσει δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής “The Astrophysical Journal”.

Η ανίχνευση μορίων νερού, μαζί με μονοξείδιο του άνθρακα, έγινε στο ζεύγος γαλαξιών SPT031-58 (που βρίσκονται μάλλον σε φάση συγχώνευσης) σε απόσταση σχεδόν 12,88 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, σε μια εποχή που το σύμπαν είχε ηλικία μόνο 780 εκατομμυρίων ετών και τότε δημιουργούνταν τα πρώτα άστρα και γαλαξίες.

Περισσότερα

Οι Βίκινγκς είχαν φθάσει στην Αμερική από το 1021 μΧ, σύμφωνα με νέες επιστημονικές εκτιμήσεις

 

Ο Κολόμβος δεν ήταν σίγουρα ο πρώτος Ευρωπαίος που διέσχισε τον Ατλαντικό και έφθασε στην Αμερική.

Οι Σκανδιναβοί Βίκινγκς είχαν διασχίσει τον Ατλαντικό και είχαν «κατακτήσει» την Αμερική τουλάχιστον από το 1021 μΧ, δηλαδή ακριβώς πριν 1.000 χρόνια και περίπου 4,5 αιώνες νωρίτερα από ό,τι την ανακάλυψε ο Κολόμβος.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας επιστημονικής έρευνας, η οποία βασίζεται στη χρονολόγηση αντικειμένων από ξύλο που βρέθηκαν σε αρχαιολογική τοποθεσία της Νέας Γης στον ανατολικό Καναδά. Πρόκειται για την αρχαιότερη ημερομηνία που πλέον μπορεί να βεβαιωθεί επιστημονικά η ευρωπαϊκή παρουσία σε αμερικανικό έδαφος.

Είναι γνωστό ότι οι Βίκινγκς έκαναν μεγάλα θαλασσινά ταξίδια με τα εμβληματικά πλοία τους. Προς τα δυτικά είχαν φθάσει διαδοχικά και είχαν εγκατασταθεί στην Ισλανδία, στη Γροιλανδία και τελικά στην Αμερική. Αυτοί ήσαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι που έκαναν την τολμηρή διάσχιση του Ατλαντικού στην καρδιά του Μεσαίωνα και εγκαταστάθηκαν σε μια περιοχή (L'Anse aux Meadows) στη βόρεια χερσόνησο της Νέας Γης (Newfoundland). Έως τώρα η ακριβής ηλικία αυτού του καταυλισμού δεν είχε προσδιοριστεί.

Οι ερευνητές από τον Καναδά, τη Γερμανία και την Ολλανδία, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Μάικλ Ντι του ολλανδικού Πανεπιστημίου του Γκρόνιγκεν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», ανέλυσαν μια συλλογή από ξύλινα τεχνουργήματα που προέρχονταν από τρία διαφορετικά δέντρα και είχαν βρεθεί μέσα σε αυτό τον πρώτο οικισμό των Βίκινγκς.

Οι επιστήμονες είναι βέβαιοι ότι επρόκειτο για έργο των χεριών των Βίκινγκς, επειδή τα αντικείμενα είχαν κοπεί και δημιουργηθεί με τη χρήση κοφτερών μεταλλικών εργαλείων, τα οποία δεν χρησιμοποιούνταν από τους αυτόχθονες Αμερικανούς εκείνη την εποχή.

Οι ερευνητές κατάφεραν να προσδιορίσουν τον ακριβή χρόνο δημιουργίας του οικισμού L'Anse aux Meadows (στην κεντρική φωτογραφία ανακατασκευασμένα κτίσματα της περιοχής) από τους Βίκινγκς, αναλύοντας τα διακριτά χαρακτηριστικά του ατμοσφαιρικού άνθρακα μέσα στο ξύλο, κάτι που τους επέτρεψε να υπολογίσουν πότε κόπηκαν τα δέντρα, από όπου μετά φτιάχτηκαν τα ξύλινα αντικείμενα.

Ως σημείο αναφοράς στον χρόνο χρησιμοποιήθηκε μια απότομη αύξηση στον ατμοσφαιρικό άνθρακα που είχε προκληθεί από ένα συμβάν κοσμικών ακτίνων που έφθασαν στη Γη το 993 μΧ. και έχουν αφήσει το παγκόσμιο αποτύπωμα τους και στους δακτυλίους του κορμού των δέντρων.

Παραμένει άγνωστο πόσες αποστολές έστειλαν οι Βίκινγκς στην Αμερική και ποιά ήταν η διάρκεια καθεμίας, όσον αφορά τη ναυσιπλοΐα στον Ατλαντικό και την παραμονή τους στην ξηρά. Οι έως τώρα ενδείξεις συνηγορούν πάντως ότι επρόκειτο για μάλλον σύντομα ταξίδια, αν και πιθανότατα οι Βίκινγκς δεν δίστασαν να εξερευνήσουν σε ένα βαθμό την αμερικανική ενδοχώρα και περιοχές νοτιότερα από τη Νέα Γη.

Οι περιπέτειες των Βίκινγκς καταγράφονται στα Ισλανδικά Έπη, τα οποία όμως άρχισαν σαν προφορικές ιστορίες και γράφτηκαν αιώνες μετά τα γεγονότα που περιγράφουν. Μεταξύ άλλων, τα έπη αυτά αναφέρουν επαφές -πότε φιλικές και πότε βίαιες- ανάμεσα στους Βίκινγκς και στους αυτόχθονες. Μέχρι στιγμής όμως ελάχιστα αρχαιολογικά στοιχεία έχουν βρεθεί που να υποστηρίζουν τέτοιες επαφές.

Περισσότερα

Νέες επιστημονικές εκτιμήσεις: Τα σύγχρονα άλογα εξημερώθηκαν πριν 4.200 χρόνια στις στέπες Πόντου-Κασπίας του Βόρειου Καυκάσου

 

Ένα από τα πιο επίμονα μυστικά της προϊστορίας φαίνεται πως λύθηκε επιτέλους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια διεθνής επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής Γάλλους επιστήμονες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα σύγχρονα άλογα εξημερώθηκαν περίπου το 2200 π.Χ. στις στέπες της Δυτικής Ευρασίας, γνωστές και ως στέπες Πόντου-Κασπίας, κοντά στους ποταμούς Βόλγα και Ντον της σημερινής Ρωσίας, από όπου μετά εξαπλώθηκαν στον υπόλοιπο κόσμο.

Οι 162 ερευνητές από πολλές χώρες και με πολλές ειδικότητες (γενετιστές, αρχαιολόγοι, γλωσσολόγοι κ.α.), με επικεφαλής τον παλαιογενετιστή καθηγητή Λουντοβίκ Ορλάντο του Πανεπιστημίου της Τουλούζης ΙΙΙ-Πολ Σαμπατιέ και του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", ανέλυσαν DNA από τα απομεινάρια 273 αρχαίων αλόγων από διάφορες περιοχές (Ιβηρική, Ανατολία, Δυτική Ευρασία, Κεντρική Ασία), τα οποία είχαν ζήσει πριν από 50.000 έως 2.200 χρόνια.

Όπως ανέφερε ο Ορλάντο, "τελικά βρήκαμε πού και πότε τα άλογα εξημερώθηκαν". Η εξημέρωση των αλόγων υπήρξε ένα καθοριστικό γεγονός, καθώς έφερε επανάσταση στα ταξίδια, στις μεταφορές, στους πολέμους και σε άλλες δραστηριότητες.

Έως τώρα, υπήρχαν αρχαιολογικές ενδείξεις για μια αρχαιότερη εξημέρωση των αλόγων, στην περιοχή Μποτάι της Κεντρικής Ασίας περί το 3500 π.Χ., όμως εκείνα τα αρχαία άλογα δεν σχετίζονται με τα σύγχρονα εξημερωμένα άλογα. Η νέα έρευνα τοποθετεί την "πατρίδα" του συγχρόνου αλόγου στην Ποντική στέπα, η οποία αποτελεί το δυτικό τμήμα της ευρύτερης Ευρασιατικής στέπας και πιο συγκεκριμένα στις λεκάνες των ποταμών Βόλγα και Ντον, ανατολικά του ποταμού Δνείπερου.

Η ίππευση των αλόγων και η πρόσδεση σε αυτά πολεμικών αρμάτων με τροχούς διευκόλυνε την εξάπλωση των πρόσφατα εξημερωμένων αλόγων, με αποτέλεσμα μέσα σε περίπου 500 χρόνια από την εξημέρωση τους, οι νέες εξημερωμένες ράτσες αλόγων να αντικαταστήσουν όλους τους πληθυσμούς αλόγων στην Ευρασία.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι μολονότι η Ευρασία κάποτε διέθετε γενετικά διαφοροποιημένους πληθυσμούς αλόγων, μια δραματική αλλαγή συνέβη μεταξύ του 2000 και του 2200 π.Χ. Σταδιακά επικράτησε από την Ανατολία έως τη Σιβηρία ένα μοναδικό γενετικό "προφίλ" στα άλογα, το οποίο προηγουμένως εντοπιζόταν μόνο στις στέπες του Πόντου στον βόρειο Καύκασο. Μέσα σε λίγους αιώνες όλοι οι πληθυσμοί άγριων αλόγων από τον Ατλαντικό μέχρι τη Μογγολία είχαν αντικατασταθεί από αυτά τα εξημερωμένα άλογα.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον Ορλάντο, «όπως δείχνουν τα γενετικά δεδομένα, υπήρξε μια δημογραφική έκρηξη στα άλογα, που όμοια της δεν είχε υπάρξει τα τελευταία 100.000 χρόνια. Αυτή συνέβη όταν οι άνθρωποι αναλάβαμε τον έλεγχο της αναπαραγωγής του αλόγου και τα παρήγαμε σε αστρονομικούς αριθμούς».

Αυτή η ταχεία αύξηση των αλόγων οφείλεται και στο ότι, χάρη στις μεταλλάξεις που υπέστη το DNA τους, έγιναν από τη μια πιο υπάκουα στους ανθρώπους και από την άλλη πιο ανθεκτικά από άποψη σκελετού. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, δύο γονίδια (GSDMC και ZFPM1) που κάποια στιγμή επικράτησαν στα άλογα των στεπών της δυτικής Ευρασίας, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να υπάρξουν σημαντικές εξελικτικές προσαρμογές και αλλαγές συμπεριφοράς στα ζώα, από άποψη αντοχής τους, ικανότητας μεταφοράς μεγαλύτερου βάρους, υπακοής στους ανθρώπους κ.α.

Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι διαδοχικές μεταναστεύσεις Ινδο-Ευρωπαϊκών πληθυσμών και Ινδο-Ιρανικών γλωσσών από τις στέπες προς την Ευρώπη στη διάρκεια της τρίτης χιλιετίας π.Χ. δεν μπορεί να βασίστηκαν στα άλογα, καθώς η εξημέρωση και η εξάπλωση τους συνέβη αργότερα.

Περισσότερα

Μεταδίδουν το ίδιο τον ιό εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι

 

Όπως τονίζει ο ιατρός – ερευνητής Κρεγκ Σπένσερ σε άρθρο του στο The Atlantic, αυτό που ακούει συχνά να λένε αρκετοί εμβολιασμένοι, δικαιολογώντας την αυξημένη επαγρύπνησή τους, είναι πως «τα εμβολιασμένα άτομα είναι εξίσου πιθανό να μεταδώσουν τον κορoνοϊό». Ο ίδιος κάνει λόγο για παρεξήγηση, σημειώνοντας ότι με αυτή τη θέση προκαλείται περιττός φόβος μεταξύ των εμβολιασμένων, ενώ παράλληλα υπονομεύεται η σημασία και η αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού.

Υπογραμμίζει, δε, ότι οι εμβολιασμένοι δεν είναι τόσο πιθανό να μεταδώσουν τον κορωνοϊό όσο οι μη εμβολιασμένοι, προσθέτοντας πως ακόμη και στις ΗΠΑ, όπου έχει εμβολιαστεί πλήρως άνω του 50% του πληθυσμού, οι μη εμβολιασμένοι είναι υπεύθυνοι για τη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων μετάδοσης του ιού.

«Αν κάποιος δεν έχει μολυνθεί, δεν μπορεί να μεταδώσει τον κορονοϊό»
Για να εξαπλωθεί η COVID-19, πρέπει κάποιος να έχει τον ιό όπως υποστηρίζει. Και τα εμβολιασμένα άτομα είναι πολύ λιγότερο πιθανό να έχουν τον ιό.

Παρά την ανησυχία για εξασθένηση της ανοσίας, τα εμβόλια παρέχουν την καλύτερη προστασία απέναντι στη μόλυνση. Και αν κάποιος δεν έχει μολυνθεί, δεν μπορεί να μεταδώσει τον κοροναϊό.

Είναι πραγματικά τόσο απλό, υπογραμμίζει ο Δρ Σπένσερ. Προσθέτει επίσης ότι ένα εμβολιασμένο άτομο, ακόμη και όταν νοσήσει, είναι πιθανότατα μεταδοτικό για μικρότερο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με τους μη εμβολιασμένους και ενδέχεται να φέρει λιγότερο μολυσματικό ιικό φορτίο συνολικά.

Το παράδειγμα των δύο γάμων

Χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα από τον πραγματικό κόσμο, φανταστείτε δύο γάμους με 100 καλεσμένους, έναν όπου όλοι είναι ανεμβολίαστοι και έναν όπου όλοι οι καλεσμένοι είναι εμβολιασμένοι.

Στον γάμο των ανεμβολίαστων, η πιθανότητα τουλάχιστον ένας από τους καλεσμένους να έχει COVID-19 είναι μεγάλη. Ομοίως, όλοι όσοι είναι παρόντες είναι πιο ευαίσθητοι και ο ιός πιθανότατα θα μολύνει πολλά άτομα, δεδομένης της αυξημένης μεταδοτικότητας της παραλλαγής Δέλτα.

Ωστόσο, στον γάμο με αποκλειστικά εμβολιασμένους καλεσμένους, η πιθανότητα κάποιος που είναι παρών να έχει COVID-19 είναι ελάχιστος. Ακόμα κι αν κάποιος που είναι παρών είναι μολυσμένος, η πιθανότητα οι άλλοι καλεσμένοι να προσβληθούν από τον ιό είναι αντίστοιχα χαμηλή, δεδομένης της προστασίας που παρέχουν τα εμβόλια τους, τονίζει ο Δρ Σπένσερ.

Όπως εξηγεί, αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο η ανάγκη εμβολιασμού είναι τόσο σημαντική και γιατί οι εκδηλώσεις που αποκλείουν τους μη εμβολιασμένους είναι πολύ πιο ασφαλείς από αυτές που είναι ανοιχτές για όλους. Όλοι γνωρίζουν ότι το εμβόλιο προστατεύει αυτόν που το κάνει. Ωστόσο, όταν εμβολιάζονται περισσότεροι άνθρωποι, αυτό βοηθά να διατηρούνται ασφαλείς και όλοι οι άλλοι – συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και εκείνων που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για εμβολιασμό.

Πηγή: The Atlantic

Περισσότερα

Ο Τζεφ Μπέζος ψάχνει τα μυστικά της αιώνιας νιότης

 

Οι δισεκατομμυριούχοι Τζεφ Μπέζος και Γιούρι Μίλνερ χρηματοδοτούν μια νεοσύστατη εταιρεία βιοτεχνολογίας με στόχο να ανακαλύψουν έναν τρόπο για να αντιστρέψουν τη γήρανση.

Το Alto Labs ιδρύθηκε νωρίτερα φέτος και έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 270 εκατομμύρια δολάρια για να εξετάσει τις δυνατότητες της τεχνολογίας επαναπρογραμματισμού κυττάρων ώστε να γυρίσει το χρόνο πίσω στα ζώα και ενδεχομένως στους ανθρώπους.

Διάσημα ονόματα στον τομέα της βιοτεχνολογίας συμμετέχουν στην εταιρεία

Μπέζος και Μίλνερ έχουν επενδύσει ξανά σε εταιρείες που αναζητούν λύσεις αντιγήρανσης

Ο 57χρονος Τζεφ Μπέζος, ο οποίος εκτιμάται ότι έχει περιουσία που ανέρχεται σε 200 δισεκατομμύρια δολάρια, πιστεύεται ότι είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, έχει επενδύσει στην αντιγηραντική εταιρεία Unity Biotechnology.

Ο 59χρονος Μίλνερ, που έκανε περιουσία ύψους περίπου 4,8 δισεκατομμυριούχων δολαρίων επενδύοντας σε εταιρείες τεχνολογίας και είναι συνιδρυτής της διαδικτυακής εταιρείας Mail.Ru, έχει χρηματοδοτήσει τον τελευταίο χρόνο έρευνα μακροζωίας μέσω του ιδρύματος Γαλαξία.

Περισσότερα

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο μας όταν ζηλεύουμε

 

Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα που όλοι, λίγο ως πολύ, έχουμε βιώσει.

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δομημένες κατά τέτοιο τρόπο ώστε ο καθένας, έστω και σε μικρό βαθμό, να αισθάνεται ζήλια για τον πλησίον του. Μέχρι ενός σημείου η ζήλια είναι φυσιολογική, τόσο στην περίπτωση που προέρχεται από το περιβάλλον μας, όσο και στην περίπτωση που είναι δικό μας συναίσθημα. Εντούτοις, όταν η ζήλια καθορίζει τη συμπεριφορά μας ή στην περίπτωση που αφήνουμε το συναίσθημα να μας κατακλύσει, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν.

Συχνά μπερδεύουμε τη σημασία της λέξης ζήλια με την λέξη φθόνος. Οι δύο λέξεις αντιπροσωπεύουν εντελώς διαφορετικά συναισθήματα. Αισθανόμαστε ζήλια για πράγματα που έχουμε ήδη, συνήθως όταν νομίζουμε ότι τα κεκτημένα μας απειλούνται από άλλους. Αντίθετα, αισθανόμαστε φθόνο για πράγματα που έχουν οι άλλοι και όχι εμείς. Τα δύο αυτά συναισθήματα ενεργοποιούν διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου και αυτό αντανακλά στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας.

Όμως, τι πραγματικά συμβαίνει στον εγκέφαλο μας όταν ζηλεύουμε;
«Η ζήλια είναι η συναισθηματική αντίδραση που προκύπτει όταν νιώθουμε απειλή ότι θα χάσουμε μια ουσιαστική σχέση από ένα τρίτο άτομο», εξηγεί η νευροψυχολόγος δρ. Σάναμ Χάφεζ. «Παρότι η ζήλια συνδέεται συνήθως με ερωτικές σχέσεις, μπορεί να προκύψει σε οποιαδήποτε μορφή σχέσης όπως στην οικογένεια, στις φιλίες ακόμα και στην δουλειά, όταν έρχεται κάποιος καινούριος υπάλληλος στο γραφείο». Είναι δύσκολο να εξετάσουμε και να ερευνήσουμε την ζήλια καθώς επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες και από το περιβάλλον –είναι αδύνατο να ζητήσουμε από ένα ζευγάρι να αρχίσει να ζηλεύει ο ένας τον άλλον, έτσι απλά, στο πλαίσιο μιας συνεδρίας.

Επιστήμονες οι οποίοι έχουν ερευνήσει την σχέση της ζήλιας και του εγκεφάλου θεωρούν ότι επηρεάζει το μετωπιαίο λοβό. Πρόκειται για το μέρος του εγκεφάλου που έχει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο των συναισθημάτων μας, στην συνείδηση, στην νόηση και στην κρίση, καθώς και στην αλληλεπίδραση μας με το περιβάλλον. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Emotion» το 2015 έδειξε ότι οι άνθρωποι ζήλευαν περισσότερο όταν διεγειρόταν ο αριστερός μετωπιαίος φλοιός του εγκεφάλου τους.

Η δρ. Χάφεζ υποστηρίζει ότι και το πλάγιο διάφραγμα του εγκεφάλου συνδέεται με την ζήλια, επειδή επεξεργάζεται τον «κοινωνικό πόνο» ή την εμπειρία του να αισθάνεται κάποιος παραμελημένος ή πληγωμένος από τους άλλους σε διάφορες καταστάσεις. Σημειώνει ότι η ζήλια μπορεί να δημιουργήσει επιπλέον άγχος. Ο εγκέφαλος μπορεί να απελευθερώσει ορμόνες του στρες που προκαλούν οξεία αντίδραση στρες (ASD). Αυτός είναι και ο λόγος που όταν αισθανόμαστε κτητικοί απέναντι σε κάποιον ή σε κάτι μπορεί να νιώθουμε περισσότερο άγχος ή πόνο.

Τι κάνει ο φθόνος στον εγκέφαλο μας
Τα συναισθήματα φθόνου δεν εμφανίζονται σε οποιαδήποτε περιοχή του εγκεφάλου. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Human Brain Mapping» το 2010 έδειξε ότι όταν ακούμε για παράδειγμα τον μισθό του συναδέλφου μας ή όταν βλέπουμε το μεγάλο σπίτι του γείτονα μας, ενεργοποιείται ένα μέρος του εγκεφάλου που ονομάζεται κοιλιακό ραβδωτό στρώμα. «Το κοιλιακό ραβδωτό στρώμα είναι μέρος του μεταιχμιακού συστήματος του εγκεφάλου που εμπλέκεται στη λήψη αποφάσεων και στις συμπεριφορές που σχετίζονται με την ανταμοιβή» λέει ο νευρολόγος δρ. Κλίφορντ Σεγκίλ. Αν νιώθουμε χάλια και ενοχικά, συγκρίνοντας τον εαυτό μας με την επιτυχία κάποιου άλλου, σίγουρα υπεύθυνο είναι το κοιλιακό ραβδωτό στρώμα.
Άλλη έρευνα του 2016 του «Nature Communications» έδειξε ότι η πρόσθια έλικα του προσαγωγίου του εγκεφάλου μας πιθανόν συνδέεται με τον φθόνο, καθώς επεξεργάζεται όλα όσα παρατηρούμε στους άλλους. «Η πρόσθια έλικα του προσαγωγίου του εγκεφάλου εμπλέκεται σε πολλές περίπλοκες λειτουργίες όπως με την ενσυναίσθηση, τα συναισθήματα και τις λήψεις αποφάσεων», λέει ο δρ. Σεγκίλ.

Ορισμένοι ερευνητές εκτιμούν ότι η αυτή η περιοχή του εγκεφάλου ευθύνεται και για τον πόνο που προκαλεί ο φθόνος. Η πρόσθια έλικα του προσαγωγίου του εγκεφάλου μας βοηθά να διευθετήσουμε δυσαρμονίες και συγκρούσεις και ενεργοποιείται όταν νιώθουμε πόνο. Αν ενεργοποιηθεί την στιγμή που νιώθουμε φθόνο για κάτι, αισθανόμαστε αγωνία, οδύνη -κάτι που μας κάνει παράλογους και βεβαίως, είναι ενοχλητικό.

Μπορούμε να σταματήσουμε να νιώθουμε ζήλια ή φθόνο;
Πόσο εφικτό είναι να πάψουμε να νιώθουμε ζήλια ή φθόνο; Ο δρ. Σεγκίλ πιστεύει ότι είναι πιθανό να «μάθουμε» να ζηλεύουμε λιγότερο.
Κάποιες έρευνες το επιβεβαιώνουν. Μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Scientific Reports» το 2017 έδειξε ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να νιώθουν περισσότερο φθόνο αν έχουν μεγαλύτερο ραχιαίο πλάγιο προμετωπιαίο φλοιό (DLPFC). Ο DLPFC παίζει καθοριστικό ρόλο στις ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου όπως την μνήμη, την συγκέντρωση και την προσοχή. Οι άνθρωποι που έχουν μεγάλο DLPFC έχουν και υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, που σημαίνει ότι νιώθουν λιγότερο φθόνο.

Γίνεται αντιληπτό ότι το DLPFC μας κάνει να νιώθουμε συνεχώς φθόνο απέναντι τους άλλους. Αν θέλουμε να περιορίσουμε την επίδραση του μπορούμε να μάθουμε να ελέγχουμε τα συναισθήματα μας και να σεβόμαστε τα συναισθήματα των άλλων.

Η δρ. Χάφεζ συμφωνεί τονίζοντας ότι αν νιώθουμε συνεχώς ζήλια καλό θα ήταν να απευθυνθούμε σε κάποιον επαγγελματία και ειδικό για καθοδήγηση και βοήθεια. «Η ψυχοθεραπεία είναι ένας καλός τρόπος για να προσδιορίσουμε και να αντιμετωπίσουμε διάφορα θέματα που μας απασχολούν όπως και την ζήλια», αναφέρει. Η θεραπεία θα μας βοηθήσει να απελευθερώσουμε τον πόνο που νιώθουμε, να δούμε τα βασικά ζητήματα που μας απασχολούν και μας βασανίζουν και να βρούμε τις αιτίες πίσω από τις συμπεριφορές μας. Με απλά λόγια, θα μπορέσουμε να μάθουμε να αντιδράμε σε διάφορες καταστάσεις με λιγότερο οδυνηρούς τρόπους, με λιγότερο πόνο και ζήλια.

πηγή: Huffingtonpost.gr

Περισσότερα

«Ανησυχητική» έρευνα για τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά την πανδημία

 

Τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά την πανδημία μπορεί να έχουν μειωμένες, ίσως και σε σημαντικό βαθμό, λεκτικές και γενικά γνωστικές επιδόσεις, σε σχέση με όσα είχαν γεννηθεί προ κορωνοϊού, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική έρευνα.

Το πρόβλημα, σύμφωνα με τη μελέτη, αφορά περισσότερο τα αγόρια από ό,τι τα κορίτσια, καθώς και γενικότερα τα παιδιά από οικογένειες με χαμηλότερο κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο.

Τα πρώτα χρόνια στη ζωή ενός παιδιού θεωρούνται κρίσιμα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νου του, αλλά τα «παιδιά της πανδημίας» που συχνά είχαν περιορισμένα ερεθίσματα στο σπίτι και λιγότερες αλληλεπιδράσεις με το ευρύτερο περιβάλλον εκτός σπιτιού, φαίνεται να εμφανίζουν αρκετά χαμηλότερες επιδόσεις στα τεστ γνωστικής ανάπτυξης.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπράουν του Ρόουντ Άιλαντ, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Παιδιατρικής Σον Ντεόνι, οι οποίοι έκαναν τη σχετική προδημοσίευση στο medRxiv (δεν έχει υπάρξει ακόμη κανονική επιστημονική δημοσίευση), σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», μελέτησαν 672 παιδιά, από τα οποία τα 309 είχαν γεννηθεί πριν την πανδημία και τα υπόλοιπα κατά τη διάρκειά της.

Τι έδειξε η έρευνα για τον μέσο δείκτη νοημοσύνης;

Διαπιστώθηκε ότι ενώ ο μέσος δείκτης νοημοσύνης (IQ) των παιδιών ηλικίας τριών μηνών έως τριών ετών στα τεστ που έκαναν κατά τη δεκαετία πριν την πανδημία ήταν γύρω στο 100, είχε πέσει στο 78 για τα παιδιά που γεννήθηκαν στη διάρκεια της πανδημίας και των lockdowns.

«Δεν πρόκειται για αμελητέα διαφορά. Συνήθως δεν βλέπει κανείς κάτι τέτοιο, παρά στις μείζονες γνωστικές διαταραχές», δήλωσε ο δρ. Ντεόνι. Άγνωστο παραμένει κατά πόσο αυτές οι χαμηλότερες νοητικές επιδόσεις θα έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Επίσης, είναι ασαφές αν η κατάσταση είναι χειρότερη στις φτωχότερες χώρες.

Περισσότερα

Έρευνα: Γιατί οι άνθρωποι με μεγαλύτερες κόρες ματιού είναι πιο έξυπνοι

 

Έχει ειπωθεί ότι τα μάτια είναι το παράθυρο στην ψυχή, αλλά φαίνεται πως αυτό ισχύει επίσης για τον εγκέφαλο και το νου. Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερες κόρες στα μάτια τους, είναι γενικά πιο έξυπνοι σε σχέση με όσους έχουν μικρές κόρες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, που συσχετίζει το μέγεθος της κόρης με τη νοημοσύνη.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Τζόρτζια (Georgia Tech), οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Cognition», σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ» και το αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό «Scientific American», μελέτησαν 500 ανθρώπους 18 έως 35 ετών από την Ατλάντα, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διάφορα τεστ νοημοσύνης. Στη συνέχεια οι επιδόσεις τους συσχετίσθηκαν με το μέσο μέγεθος της κόρης των ματιών τους (το οποίο αυξομειώνεται μέσα στη μέρα ανάλογα με το εξωτερικό φως).

Η κόρη του ανθρώπινου ματιού ποικίλει από περίπου δύο έως οκτώ χιλιοστά και περιβάλλεται από την ίριδα, η οποία ελέγχει το μέγεθος της κόρης και δίνει το διαφορετικό χρώμα στα μάτια των ανθρώπων. Οι ηλικιωμένοι τείνουν να έχουν μικρότερη κόρη.

Στη μελέτη διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν μεγαλύτερη κόρη, ανεξαρτήτως ηλικίας, είχαν καλύτερες επιδόσεις κατά μέσο όρο στα τεστ προσοχής, μνήμης, και λογικής. Παραμένει ασαφές γιατί η κόρη του ματιού σχετίζεται με τις γνωστικές-νοητικές ικανότητες, αλλά πιθανώς το μεγαλύτερο μέγεθος επηρεάζει θετικά τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Η βασική λειτουργία της κόρης είναι να επιτρέπει στο φως να εισέρχεται στο μάτι και μετά να εστιάζεται στον αμφιβληστροειδή. Το μαύρο χρώμα της κόρης οφείλεται στο ότι το φως τη διαπερνά και μετά απορροφάται από τον αμφιβληστροειδή, συνεπώς δεν αντανακλάται καθόλου φως προς τα έξω. Το μέγεθος της κόρης και η αυξομείωση της, ανάλογα με τις συνθήκες φωτισμού στο περιβάλλον (διαστέλλεται όταν το φως είναι λίγο και συστέλλεται όταν το φως είναι έντονο) ελέγχεται από τους μυς της ίριδας.

Είναι αξιοσημείωτο, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι η σχέση της μεγάλης κόρης με μεγαλύτερη «ρέουσα» νοημοσύνη (ικανότητα επίλυσης νέων προβλημάτων), καλύτερη εργαζόμενη μνήμη (ικανότητα συγκράτησης πληροφοριών για ένα χρονικό διάστημα) και μεγαλύτερη ικανότητα εστίασης της προσοχής ισχύει εφόσον δεν υπάρχει πολύ έντονος φωτισμός.

Περισσότερα

Αυτή είναι η μέγιστη ηλικία που μπορούμε να φτάσουμε οι άνθρωποι

 

Επιστήμονες δήλωσαν ότι  κατάφεραν να προσδιορίσουν την μεγαλύτερη δυνατή ηλικία, στην οποία μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος, συλλέγοντας δεδομένα εθελοντών από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ.

Κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η μέγιστη δυνατή ηλικία για τα ανθρώπινα όντα είναι τα 150 έτη.

Το όριο αυτό ξεπερνά την ηλικία του γηραιότερου ατόμου που έχει καταγραφεί ποτέ να έζησε στον πλανήτη μας: Μιας Γαλλίδας ονόματι Ζαν Κλεμάν, η οποία απεβίωσε το 1997, έχοντας επιβεβαιωμένα ζήσει για 122 ολόκληρα χρόνια.

Τα δεδομένα που συνέλεξαν οι επιστήμονες από τους εθελοντές- κυρίως σχετικά με την υγεία και τη φυσική τους κατάσταση- αναλύθηκαν με τη χρήση τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ανθρώπινη μακροζωία βασίζεται σε δύο άξονες: Τη βιολογική μας ηλικία, που σχετίζεται με τον τρόπο ζωής, το στρες και την ύπαρξη- ή μη- χρόνιων νοσημάτων, αλλά και την «ανθεκτικότητά» μας, που έχει να κάνει με την ταχύτητα με την οποία ανακάμπτουμε από τις δυσκολίες και τις πιέσεις που βιώνουμε.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών, η «ανθεκτικότητα» των ανθρώπων εξαλείφεται εντελώς ανάμεσα στα 120 με 150 χρόνια ζωής, οδηγώντας μας σε μια ανικανότητα να «επανέλθουμε» μετά από ένα σοκ που θα μας επηρεάσει σωματικά και/ή ψυχικά.

«Μεγαλώνοντας, χρειαζόμαστε ολοένα και περισσότερο χρόνο για να ανακάμψουμε μετά από μια “διαταραχή”, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται πως περνάμε ολοένα και λιγότερο χρόνο, όντας σε μια φυσιολογική για τον οργανισμό μας κατάσταση», σχολίασε ο Τίμοθυ Β. Πίρκοφ, ένας εκ των συντακτών της έρευνας.

Ο καθηγητής Αντρέι Γκούντκοφ, ο οποίος συμμετείχε στην έρευνα, τόνισε τη σημασία των νέων ευρημάτων λέγοντας:

«Πρόκειται για μια πρωτοπορία στο χώρο της επιστήμης, καθώς προσδιορίζει επακριβώς και ξεχωρίζει τους παράγοντες που παίζουν ρόλο στην ανθρώπινη μακροζωία, καθώς και τον ποιο ρόλο παίζει ο καθένας τους».

«Παράλληλα, εξηγεί το γιατί ακόμη και η πιο αποτελεσματική πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία μπορεί να βελτιώσει το μέσο προσδόκιμο ζωής μας, αλλά όχι να το επιτείνει επ’ αόριστον».

«Αυτό, βέβαια, μέχρι να αναπτυχθούν πραγματικές θεραπείες αντιγήρανσης», καταλήγει.

Περισσότερα

Οι κροκόδειλοι κάποτε περπατούσαν στα δύο πόδια; Τι δείχνουν πατημασιές 115 εκατ. ετών

 

Οι κροκόδειλοι πιθανώς περπατούσαν κάποτε στα δύο πόδια τους όπως οι δεινόσαυροι και όχι στα τέσσερα, σύμφωνα με επιστήμονες που ανακάλυψαν στη Νότια Κορέα πατημασιές ηλικίας 110 έως 120 εκατομμυρίων ετών.

Η ανακάλυψη ίσως αλλάξει την εικόνα που υπάρχει για το παρελθόν των κροκόδειλων.

Στην αρχή οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Scientific Reports», σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, νόμιζαν ότι επρόκειτο για χνάρια από γιγάντιους ιπτάμενους δίποδους πτερόσαυρους, όπως είχαν θεωρηθεί παρόμοια απολιθώματα που είχαν βρεθεί το 2012 σε απόσταση 50 χιλιομέτρων.

Αλλά μετά από προσεκτικότερη εξέταση, οι επιστήμονες κατέληξαν ότι οι πατημασιές προέρχονταν από προγόνους των σύγχρονων κροκόδειλων (κροκοδειλόμορφους) μήκους περίπου τριών μέτρων που περπατούσαν μόνο στα δύο πίσω πόδια τους – ένα συμπέρασμα που αναμένεται να πυροδοτήσει επιστημονικές διαμάχες.

«Ο διποδισμός συνέβη νωρίς στην εξέλιξη των κροκοδείλων, ακόμη νωρίτερα και από τους δεινόσαυρους», ανέφερε ο Αυστραλός παλαιοντολόγος Άντονι Ρομίλιο του Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ. Οι σχεδόν 100 πατημασιές έχουν διατηρηθεί σε αξιοσημείωτο βαθμό και έχουν μήκος 18 έως 24 εκατοστών, δηλαδή όσο περίπου το ανθρώπινο πόδι.

«Οι άνθρωποι τείνουν να σκέφτονται τους κροκόδειλους ως ζώα που δεν κάνουν και πολλά πράγματα.

Τεμπελιάζουν απλώς όλη μέρα στις όχθες κάποιου ποταμού ή λίμνης. Κανένας δεν διανοείται ότι κάποτε μπορεί ο κροκόδειλος να ήταν δίποδος και ότι μπορούσε να τρέχει όπως η στρουθοκάμηλος ή ο Τυραννόσαυρος Ρεξ», δήλωσε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Μάρτιν Λόκλεϊ.

Ασφαλώς δεν πρόκειται όλοι οι επιστήμονες να αποδεχθούν την ερμηνεία που έδωσαν οι ερευνητές στα νοτιοκορεατικά ευρήματα και οι οποίοι ήδη ονόμασαν «Batrachopus grandis» τον αρχαίο κροκόδειλο που έκανε τις πατημασιές, αν και δεν έχουν –ακόμη τουλάχιστον- βρεθεί καθόλου δικά του απολιθώματα.

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ Φιλ Μάνιγκ, ο οποίος δεν συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα, χαρακτήρισε «πολύ ενδιαφέροντα» τα ευρήματα, αλλά αμφισβήτησε την ερμηνεία τους, θεωρώντας πιθανότερο ότι προέρχονται από κάποιο δεινόσαυρο. Αμφιβολίες εξέφρασαν και άλλοι επιστήμονες, όπως η Μικέλα Τζόνσον του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και ο Πέδρο Γκοντόι του Πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης.

Οι ερευνητές δηλώνουν βέβαιοι για την εκτίμηση τους περί δίποδων κροκοδείλων. «Κινούνταν με τον ίδιο τρόπο όπως πολλοί δεινόσαυροι, όμως τα αποτυπώματα αυτά δεν έγιναν από δεινόσαυρους.

Οι δεινόσαυροι και οι πρόγονοι των πουλιών περπατούσαν στα δάχτυλα των ποδιών τους, ενώ οι κροκόδειλοι περπατούσαν με όλη την πατούσαν τους αφήνοντας σαφή αποτυπώματα όπως οι άνθρωποι», δήλωσε ο Νοτιοκορεάτης καθηγητής Κιούνγκ Σου Κιμ.

πηγή:In.gr

Περισσότερα

Το ακούραστο μυαλό των νεογέννητων

 

Όσο χαριτωμένα και αν είναι τα νεογέννητα, ακόμη και ο μεγαλύτερος… χαζογονιός συνήθως αδυνατεί να εντοπίσει σημάδια ευφυΐας.

Κι όμως, κάθε μωρό είναι πολύ πιο έξυπνο από ό,τι δείχνει. Το μυαλουδάκι του δουλεύει ακούραστα σε όλη τη διάρκεια της μέρας, προκειμένου να αναπτυχθεί και να αντιληφθεί το περιβάλλον του.

Μεγαλώνει με την ταχύτητα του φωτός

Μέσα σε μόλις ένα χρόνο ζωής, ο εγκέφαλός του θα διπλασιαστεί σε μέγεθος. Θα έχει φτάσει στο 80% του μεγέθους ενός ενήλικου εγκεφάλου μέχρι την ηλικία των τριών! Όπως καταλαβαίνετε, δεν σταματά στιγμή να αναπτύσσεται.

Ήδη γνωρίζει πράγματα

Θυμάστε όλα τα τραγουδάκια που απευθύνατε στην κοιλιά σας κατά τη διάρκεια της κύησης; Έπιασαν τόπο! Από το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, το μωρό είναι σε θέση να αντιληφθεί ήχους του περιβάλλοντός του. Για αυτό και από την πρώτη στιγμή της γέννησής του αναγνωρίζει τη φωνή σας και ηρεμεί όταν την ακούει.

Μαθαίνει με απίστευτους ρυθμούς

Δεν είναι απίστευτο το θέαμα ενός δίγλωσσου παιδιού; Οποιοδήποτε βρέφος μπορεί να μάθει όχι μόνο δύο, αλλά και περισσότερες γλώσσες αν εκτεθεί σε αυτές κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του, καθώς ο εγκέφαλός του ακόμη είναι σε θέση να σχηματίσει τα απαραίτητα “μονοπάτια” για την καθεμία.

Σας καταλαβαίνει

Εντάξει, δεν ξέρει τι του λέτε, ξέρει όμως ότι προσπαθείτε να επικοινωνήσετε μαζί του – άλλωστε δεν βλέπει την ώρα να μάθει να το κάνει και το ίδιο πιο αποτελεσματικά. Προς το παρόν, απολαμβάνει να σας βλέπει να το μιμείστε, και προσπαθεί να κάνει κι εκείνο το ίδιο με τις κινήσεις και τους ήχους που του απευθύνετε.

Κάνει απίστευτες καύσεις

Στους ενήλικες, η εγκεφαλική δραστηριότητα καταλαμβάνει περίπου το ¼ της ημερήσιας ενέργειας που καταναλώνουμε. Όμως μέχρι την ηλικία των πέντε ετών, ο εγκέφαλος των παιδιών έχει πολύ πιο υψηλές θερμιδικές απαιτήσεις, “καίγοντας” έως και τις μισές που λαμβάνουν καθημερινά από την τροφή τους!

πηγή:in.gr

Περισσότερα

Η NASA θέλει να χτίσει μια βάση στη Σελήνη - Θα μπορούσε να το κάνει με 3D εκτύπωση;

 

Η τελευταία φορά που κάποιος πάτησε στην επιφάνεια της Σελήνης ήταν το 1972.

Τώρα, η Σελήνη επιστρέφει στα διαστημικά προγράμματα της NASA. Αυτή τη φορά όμως, η διαστημική υπηρεσία δεν σκοπεύει απλά να την επισκεφτεί, αλλά και να μείνει.

Περισσότερα στο travelestate.gr

Περισσότερα

Επιστήμονες θα ερευνήσουν το πώς…μύριζε η Ευρώπη τον 16ο αιώνα

 

Το Odeuropa, είναι ένα φιλόδοξο πρόγραμμα διάρκειας τριών ετών, με προϋπολογισμό 2,8 εκατ. ευρώ από το πρόγραμμα EU Horizon 2020, και έχει ως στόχο να αναδημιουργήσει μέσω της τεχνητής νοημοσύνης, τις μυρωδιές της Ευρώπης τα τελευταία 500 χρόνια.

Οι οσμές θα περιλαμβάνουν εκτός από όμορφα αρώματα και βότανα μέχρι και μυρωδιές από εργοστάσια και ταμπάκο.

Όπως αναφέρει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Anglia Ruskin του Κέιμπριτζ, William Tullett «τον 16ο αιώνα ήταν πολύ διαδομένες οι εξωτικές μυρωδιές στην Ευρώπη. Οσο προχωρούσαν οι δεκαετίες και η Ευρώπη καλωσόριζε τον 18ο αιώνα, ο κόσμος άρχισε να αναζητά πιο λεπτές οσμές, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαμαρτυρίες στα θέατρα για τον καπνό».

Όπως αναφέρει ο William Tullett για το ταμπάκο, «είναι μια καυτή, καπνιστή, πικάντικη μυρωδιά, αλλά φυσικά δεν πρόκειται για μία αποκλειστικά οσμή αφού όλοι οι αρωματοποιοί και καπνιστές έχουν πειραματιστεί με τα αρώματα του καπνού με κάθε λογής τρόπο. Ως ιστορικός όμως, το ταμπάκο εμφανίζει μεγάλο ενδιαφέρον, διότι συνδέεται με ιστορίες σχετικές με την κοινωνική ζωή, το εμπόριο αλλά και την υγεία».

Η επιστήμονας του πρότζεκτ Sara Tonelli της Fondazione Bruno Kessler (FDK) ανέφερε πως: «Αναπτύξαμε εργαλεία για την αυτόματη εξαγωγή πληροφοριών από κείμενα. Πλέον μπορούμε να αναλύσουμε, για παράδειγμα, τον ρόλο που έπαιζαν οι βιομηχανικές μυρωδιές. Περιμένουμε να βρούμε πολλές αναφορές σε κείμενα Ιταλών φουτουριστών για τη μυρωδιά, ας πούμε, του λαδιού».

Στη συνέχεια θα καταρτιστεί μια «εγκυκλοπαίδεια αρωμάτων», η οποία θα περιλαμβάνει ένα βιογραφικό κάθε μεμονωμένης μυρωδιάς, συμπεριλαμβανομένου του πού χρησιμοποιήθηκε και πώς δημιουργήθηκε.

Οι πληροφορίες που θα προκύψουν από τη «σάρωση» των ιστορικών κειμένων θα δοθούν στη συνέχεια σε χημικούς και αρωματοποιούς για να δημιουργήσουν μια σύγχρονη έκδοση των αρωμάτων που πλέον έχουν εξαφανιστεί.

Αυτά μπορούν στη συνέχεια να δοθούν σε μουσεία και αξιοθέατα για να δίνουν στους επισκέπτες μια πιο αυθεντική εμπειρία από την ιστορία.

Περισσότερα

Γιατί το γράψιμο με το χέρι – και όχι με το πληκτρολόγιο – κάνει τα παιδιά εξυπνότερα

 

Τα παιδιά που γράφουν συχνά με τον παραδοσιακό τρόπο, με το χέρι, αντί να χρησιμοποιούν πληκτρολόγιο, μαθαίνουν περισσότερα πράγματα και τα θυμούνται καλύτερα, υποστηρίζει μια νέα μικρή νορβηγική έρευνα, σε μια εποχή που σε όλο τον κόσμο η γενική τάση είναι η εκπαίδευση να γίνεται όλο και πιο ψηφιακή.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Όντρεϊ βαν ντερ Μέερ του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Τροντχάιμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας «Frontiers in Psychology», μελέτησαν την εγκεφαλική δραστηριότητα 12 παιδιών και 12 νέων ενηλίκων.

Οι συμμετέχοντες φορούσαν μια ειδική κάσκα με 250 ηλεκτρόδια με ευαίσθητους αισθητήρες, που κατέγραφαν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου, καθώς έγραφαν επί 45 λεπτά με το χέρι ή πληκτρολογούσαν στον υπολογιστή. Διαπιστώθηκε ότι ο εγκέφαλος τόσο των παιδιών όσο και των νέων ενηλίκων ήταν πολύ πιο δραστήριος στη διάρκεια του γραψίματος με το χέρι από ό,τι κατά την πληκτρολόγηση.

«Η χρήση στυλό ή μολυβιού και χαρτιού δίνει στον εγκέφαλο περισσότερα ερεθίσματα για να διατηρήσει τις μνήμες. Πολλές αισθήσεις ενεργοποιούνται, όταν πιέζει κάποιος την πένα στο χαρτί, βλέποντας τα γράμματα που γράφει και ακούγοντας τον ήχο του γραψίματος. Αυτές οι αισθητηριακές εμπειρίες δημιουργούν επαφές ανάμεσα σε διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου και ανοίγουν τον εγκέφαλο στη μάθηση. Έτσι, μαθαίνουμε και θυμόμαστε καλύτερα», ανέφερε η Βαν ντερ Μέερ, η οποία μελετά το ζήτημα από το 2017.

Όπως είπε, είναι σημαντικό τα παιδιά να ενθαρρύνονται να σχεδιάζουν και να γράφουν με το χέρι από μικρή ηλικία, ιδίως στο σχολείο. Αν και θεωρεί ότι η ψηφιακή μάθηση όντως έχει πολλές θετικές πλευρές, παράλληλα θα πρέπει να προωθείται και το γράψιμο με το χέρι, έστω και κατ’ ελάχιστον.

«Λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις των τελευταίων αρκετών ετών, διακινδυνεύουμε μία ή περισσότερες γενιές να χάσουν την ικανότητα να γράφουν με το χέρι. Η έρευνα μας και άλλες δείχνουν πως κάτι τέτοιο θα ήταν μια πολύ άτυχη συνέπεια της αυξημένης ψηφιακής δραστηριότητας», ανέφερε η ερευνήτρια.

«Μερικά σχολεία στη Νορβηγία έχουν γίνει πια τελείως ψηφιακά και παραλείπουν πλήρως το γράψιμο με το χέρι. Τα φινλανδικά σχολεία είναι ακόμη πιο ψηφιοποιημένα από ό,τι στη Νορβηγία. Πολύ λίγα πλέον σχολεία περιλαμβάνουν στην εκπαίδευση τους το γράψιμο με το χέρι», τόνισε η Βαν ντερ Μέερ.

Από την άλλη, όπως άλλες έρευνες έχουν δείξει, αρκετοί εκπαιδευτικοί πιστεύουν πως τα πληκτρολόγια δημιουργούν πια λιγότερες δυσκολίες στα παιδιά, τα οποία μπορούν να γράψουν στον υπολογιστή ευκολότερα μεγάλα κείμενα, ενώ δείχνουν να το ευχαριστιούνται περισσότερο.

«Η εκμάθηση της γραφής με το χέρι είναι λίγο πιο αργή διαδικασία, είναι όμως σημαντικό για τα παιδιά να περάσουν αυτή την κοπιώδη φάση. Η χρήση πληκτρολογίου συνεπάγεται τη χρήση των ίδιων κινήσεων για κάθε γράμμα, ενώ το γράψιμο με το χέρι προϋποθέτει πιο πολύπλοκες κινήσεις, κάτι σημαντικό για τον εγκέφαλο. Αν δεν δημιουργήσουμε προκλήσεις για τον εγκέφαλο, τότε δεν θα φθάσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Και αυτό μπορεί να έχει επιπτώσεις για τις σχολικές επιδόσεις», αντέτεινε η Βαν ντερ Μέερ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περισσότερα

Ο χρόνος περνά γρηγορότερα σε ουρανοξύστες και ψηλά κτήρια απ΄ ότι στο έδαφος

 

Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο έδειξε ότι ο χρόνος περνά πιο γρήγορα, δηλαδή με διαφορετική ταχύτητα, στην κορυφή των ουρανοξυστών και άλλων ψηλών κτηρίων.

Μια ομάδα, με επικεφαλής τον καθηγητή Κβαντικής Χιντετόσι Κατόρι, ανέβηκε στην κορυφή του Tokyo Skytree, του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο στα 634 μ., και διαπίστωσε ότι ο χρόνος περνούσε τέσσερα νανοδευτερόλεπτα πιο γρήγορα από ότι στο έδαφος.

Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι ο χρόνος περνά πιο γρήγορα στην ανώτερη ατμόσφαιρα όπου οι δορυφόροι GPS περιστρέφονται γύρω από τη Γη, αλλά η πρόσφατη έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο είναι η πρώτη για την οποία έγιναν μετρήσεις σε ουρανοξύστες ή σε άλλους χώρους που είναι ανοιχτοί στο κοινό.

Σύμφωνα με έκθεση του Ασάσι Σιμπαν (Asahi Shimbun), η διαφορά στην έλευση του χρόνου εξηγείται από τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, η οποία έδειξε ότι ο χρόνος συνδέεται με τη δύναμη της βαρύτητας στο σημείο όπου μετριέται.

Αυτό το φαινόμενο επηρεάζει τη σχετική κίνηση ηλεκτρονίων που περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα ενός ατόμου, τα οποία εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία όταν αλλάζουν τα επίπεδα ενέργειας που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για τη μέτρηση του χρόνου. Αυτές οι εκπομπές ποικίλλουν σε διαφορετικά επίπεδα βαρύτητας και μπορούν να μετρηθούν από συσκευές που ονομάζονται ρολόγια ατομικού πλέγματος, οι οποίες χρησιμοποιούν έναν ειδικά διαμορφωμένο θάλαμο κενού για την παρακολούθηση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Οι θάλαμοι κενού συνήθως πιάνουν ένα ολόκληρο δωμάτιο, αλλά ο Καθηγητής Κατόρι και η ομάδα του κατάφεραν να σχεδιάσουν μια μονάδα στο μέγεθος ενός μεγάλου ψυγείου και να τη μεταφέρουν στην κορυφή του Skytree.

Για τον Κατόρι, τα αποτελέσματα δεν έχουν τόση αξία για τη μελέτη του χρόνου, αλλά για το τι θα μπορούσαν να σημαίνουν για την πρόβλεψη μελλοντικών φυσικών καταστροφών. Πιστεύει στο μέλλον ότι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ρολόι ατομικού πλέγματος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση σεισμών ηφαιστειακής δραστηριότητας κάνοντας μετρήσεις ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

πηγή:perierga.gr

Περισσότερα

Επιστήμονες στο CERN: Τις επόμενες μέρες ελπίζουν να έρθουν σε επαφή με ένα παράλληλο σύμπαν

 

Μια συναρπαστική σκέψη έγινε πείραμα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (Large Hadron Collider), στο ευρωπαϊκό κέντρο πυρηνικών ερευνών CERN της Γενεύης, με τους επιστήμονες να ελπίζουν πως θα έρθουν σε επαφή με ένα παράλληλο σύμπαν, έξω από το δικό μας!

Ένα πείραμα, το οποίο, αν φέρει το συναρπαστικό αποτέλεσμα, που έχουν στο μυαλό τους οι επιστήμονες, θα αλλάξει όλη μας τη σκέψη για τον κόσμο, θα πραγματοποιηθεί μέσα στις επόμενες μέρες στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (Large Hadron Collider), στο ευρωπαϊκό κέντρο πυρηνικών ερευνών CERN της Γενεύης.Ο εκπληκτικά σύνθετος LHC, ο μεγαλύτερος, με μέγιστη ενέργεια, επιταχυντής στοιχειωδών σωματιδίων (αδρονίων) στον κόσμο, θα «πυροδοτηθεί» για πρώτη φορά μέχρι τα υψηλότερα ενεργειακά του επίπεδα, σε μια προσπάθεια να εντοπίσει -ή ακόμα και να δημιουργήσει- μικροσκοπικές μαύρες τρύπες. Αν το πετύχει αυτό, λοιπόν, θα αποκαλυφθεί ένα εντελώς νέο σύμπαν -ξαναγράφοντας όχι μόνο τα βιβλία φυσικής, αλλά και τα βιβλία φιλοσοφίας! Είναι πιθανό, δε, η βαρύτητα από το δικό μας σύμπαν να «διαρρεύσει» σε αυτό το παράλληλο σύμπαν, όπως λένε επιστήμονες του LHC.

Από το μποζόνιο Higgs στη σκοτεινή ύλη και στο παράλληλο σύμπαν

Όπως αναφέρει η βρετανική Εxpress, Το πείραμα είναι βέβαιο ότι θα «πυροδοτήσει», ωστόσο, τους επικριτές, που ανησυχούν για το LHC, πολλοί από τους οποίους προειδοποιούν ότι ο επιταχυντής στοιχειωδών σωματιδίων θα σημάνει το τέλος του σύμπαντός μας, με τη δημιουργία μιας δικής του μαύρης τρύπας.Παρ’ όλα αυτά, η Γενεύη παραμένει… άθικτη από το 2008, όταν ο LHC ξεκίνησε τη θεαματική «δουλειά» του.Οι πρώτοι επιστήμονες στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων απέδειξαν την ύπαρξη του μποζονίου Higgs -ένα βασικό δομικό στοιχείο του σύμπαντος- και φαίνεται πως ο LHC βρίσκεται στον σωστό δρόμο, για να εντοπίσει και τη «σκοτεινή ύλη» -μια προηγουμένως μη ανιχνεύσιμη δύναμη, που τώρα θεωρείται ότι αποτελεί την πλειοψηφία της ύλης στο σύμπαν, όντας, μάλιστα, ο λόγος για τον οποίο το τελευταίο διαρκώς διαστέλλεται και απομακρύνεται. Το πείραμα, λοιπόν, της επόμενης εβδομάδας θεωρείται ότι αλλάζει το παιχνίδι.https://www.youtube.com/watch?v=debQ60QVtYQ&feature=emb_title

Η αλήθεια είναι εκεί έξω

Ο Mir Faizal, ένας από τρεις επικεφαλής των τριών ομάδων φυσικών πίσω από το πείραμα, είπε: «Όπως πολλά παράλληλα φύλλα χαρτιού, τα οποία είναι δύο διαστάσεων αντικείμενα (σε πλάτος και μήκος), μπορούν να υπάρχουν και σε μια τρίτη διάσταση (ύψος), έτσι και τα παράλληλα σύμπαντα μπορούν να υπάρχουν, επίσης, σε υψηλότερες διαστάσεις. Προβλέπουμε ότι η βαρύτητα μπορεί να διαρρεύσει σε επιπλέον διαστάσεις, και αν συμβαίνει αυτό, τότε μπορούν να παραχθούν μικροσκοπικές μαύρες τρύπες στον LHC. Κανονικά, όταν οι άνθρωποι σκέφτονται το πολυσύμπαν, σκέφτονται την ερμηνεία της κβαντικής μηχανικής από πολλούς κόσμους, όπου πραγματοποιείται κάθε δυνατότητα. Αυτό δεν μπορεί να δοκιμαστεί και έτσι είναι φιλοσοφία και όχι επιστήμη. Δεν εννοούμε αυτό με τα παράλληλα σύμπαντα. Αυτό που εννοούμε είναι πραγματικά σύμπαντα, σε επιπλέον διαστάσεις. Η αλήθεια είναι εκεί έξω».Πηγή: gazzeta.gr

Περισσότερα